29 November 2011

Zin

Maar wanneer ik achterover ga liggen en mij uitstrek voel ik opeens weer het warme hout in mijn rug en tegen de achterkant van mijn benen, alsof die warmte daar al jaren op mij is blijven wachten.

H.M. van den Brink

28 November 2011

Zin

En mossieu colson van tminnesterie, die noot iets zegt, zegt nu: ik schud het hoofd want uw boek zal een wereld zijn, zal 100 werelden zijn, maar vanzelfsprekend zult ge moeten zeggen dat al die dingen 1 grote leugen zijn van het begin tot het einde: zeg bijvoorbeeld dat ge verbaasd staat over uw eigen verbeeldingskracht die u dat alles uit uw duim doet zuigen, en dat ge iedereen die u een proces wil aandoen de kop zult inslaan, want dat ge een dingen zijt… om het even… maar een verwittigde man is er 2 waard.

Louis Paul Boon

25 November 2011

Eind 2008 wijdde de redactie van De Revisor een nummer aan superhelden en literatuur. Auke Hulst, die komend nummer (halfjaarboek 2011-2) voor het eerst met oorspronkelijk proza in dit tijdschrift komt, schreef in dat nummer een beschouwend stuk over het problematische van superkrachten in combinatie met literaire subtiliteit.

Uit het archief.

25 November 2011

Zin

Met zijn gezicht naar de fjord, staat de bedwinger van de Zuidpool over het water te turen en naar de zwarte bergen aan de overkant, waar zelfs nu nog witte strepen sneeuw op liggen.

W.F. Hermans

22 November 2011

Licht

English Hours

Veel mensen hebben hier van de nacht hun dag gemaakt. De grootste supermarkt bij mij in de buurt, TESCO, is 24 uur per dag open. Ik vond dat eerst vooral overbodig, maar nu is er een vreemd soort geruststelling geslopen in het idee dat er achter het kruispunt, achter de huizenrij, een plek altijd toegankelijk is. Als ik er ’s avonds laat heen loop, ligt het uitgestrekte parkeerterrein er verlaten bij. De lantaarnpalen staan opgesteld als stadionlampen die het veld blijven belichten na een wedstrijd, terwijl het geluid van het gonzende publiek nog om de lege tribunes hangt. In grote rode letters gloeit TESCO boven de hallen, het TL-licht knalt uit de ingang, de portier stapelt er mandjes.

21 November 2011

Naar de overkant van de nacht

Achter de abonneemuur: tijdelijk en exclusief

We bieden onze abonnees tijdelijk grote fragmenten uit nieuwe boeken van auteurs die in De Revisor stonden: Laura Broekhuysen, Hans Groenewegen en nu Jan van Mersbergen. Achter de abonneemuur. Ditmaal een groot fragment uit Naar de overkant van de nacht.

In Naar de overkant van de nacht schetst Jan van Mersbergen één lange met alcohol doordrenkte carnavalsnacht waarin niemand is wie hij is, iedereen is verkleed en speelt een rol. Hoofdpersoon Ralf ondergaat het feest en wordt teruggeworpen op zijn thuissituatie en de zorg die hij voor mijn vriendin en haar vier kinderen heeft. Tegen de kleurrijke achtergrond van de Vastelaovend ontvouwt zich het verhaal van een man die niet alleen de dieperliggende lagen van het feest ontdekt – de warmte, de saamhorigheid, de serieuze ondertoon van de gein en dwaasheid - maar die ook beseft dat hij zichzelf is kwijtgeraakt in de zorg voor het gezin. Uiteindelijk vindt hij zichzelf terug, zoals de pater voorspelde.

Wilt u meer lezen? Het boek is eenvoudig online te bestellen bij de grote webshops, maar ook bij echte boekhandels, zoals Athenaeum, Van Rossum, Linnaeus, Pantheon, Schimmelpennink, Stevens (Hoofddorp), Van der Meer (Noordwijk), Kniphorst (Wageningen), Van Leeuwen (Schiedam), De Drvkkery (Middelburg), Quist (Bergen op Zoom), Verkaaijk (Gouda), Haasbeek (Alphen aan de Rijn), Plukker (Schagen), Praamstra (Deventer), Van Kemenade en Hollaers (Breda), Elckerlijc (Boxtel), Van der Velde (o.a. in Groningen), en de Selexyxwinkels, behalve die in Groningen. En natuurlijk Koops, in Venlo.

Zie ook de eerste pagina's op de website van de uitgeverij: html en pdf, en het fragment op Athenaeum.nl. dat sluit erop aan. En lees het schrijfdagboek van Jan van Mersbergen elders op de site van De Revisor.

21 November 2011

Ruth Lasters (1979) studeerde Romaanse Talen in Brussel en leeft, schrijft en werkt momenteel in Antwerpen.

Met haar roman Poolijs won ze de debuutprijs 2007 en haar dichtbundel Vouwplannen werd bekroond met de prijs van het Liegend Konijn 2009. In 2010 verscheen haar tweede roman Feestelijk zweet. Momenteel werkt ze enthousiast aan een nieuwe dichtbundel en novelle. Haar werkbelevenissen schrijft ze van zich af in haar tweewekelijkse column die verschijnt in Jobat.

20 November 2011

Zin

Toegeworpen werden ze me, door een Onzichtbare Hand, de hand van een of andere Hogere Rukker met gevoel voor nostalgie; in de schoot geworpen werden ze me, die twee schatten, die twee-eenheid, precies in het midden gescheiden door wat hen onverbrekelijk verenigde.

P.F. Thomése

19 November 2011

Zin

Mocht ik om de een of andere reden mijn spraak of, God behoede mij, mijn schrift verder verliezen, dan zal ik de raad van mijn overgrootmoeder opvolgen en drie dagen na elkaar drie druppels bloed van een ezelinnenoor in een aardbeiendrank roeren en in één keer naar binnen kappen.

Bart Koubaa

18 November 2011

Zin

Het is erg moeilijk om iets te voelen nu er een vrouw achter hem staat die, zo lief en aanhalig als ze is, zijn bloed wel kan drinken maar dat nooit aan zichzelf zal toegeven.

Herman Franke

17 November 2011

Zin

Weet je wat, ik vertel je nog eens, en nu tot in detail, het verhaal van hoe we onze hond hebben leren dansen, nu ja, geprobeerd, want alles eindigde voortijdig in een tragedie, of, als je zo’n mislukking om te lachen vindt, komedie.

Willem van Maanen

16 November 2011

Klaske Havik is architect en schrijver, en werkt als universitair docent Architectuur aan de TU Delft. Daar geeft ze les binnen de afstudeerstudio’s ‘Public Realm’ en 'Border Conditions', en introduceerde ze werkcolleges en ontwerpopgaves over het verband tussen architectuur en literatuur. Ze was co-redacteur voor de anthologie Architectural Positions: Architecture, Modernity and the Public Sphere (SUN 2009). In haar proefschrift (2012) ontwikkelt ze een literaire benadering van architectuur en stedenbouw. Havik is redacteur van OASE, Tijdschrift voor Architectuur (http://www.oasejournal.nl/nl/Issues).

15 November 2011

De dingen

English Hours

Het equivalent van de Blokker heb ik hier nog niet gevonden. In mijn buurt bepalen Poundshops de flora en fauna van het huishouden. Plastic kratten, opgestapelde emmers en prullenbakken vormen een landschap voor de ingang van deze winkels. In een langwerpige ruimte zijn onder TL-licht smalle gangpaden gecreëerd waar de dingen uit de schappen puilen. Een monitor bij de kassa houdt door middel van een 6-delig splitscreen alle hoeken in de gaten.

12 November 2011

Er verschijnt elke maand wel een debuut waarin jonge mensen, leeftijdsgenoten van de auteur, zich obsessief maar met een kwinkslag bezighouden met de liefde of eigenlijk de seks. (Ja, ik herhaal mezelf, maar zij ook elkaar.) vijftig jaar geleden was er een vierde roman die dat al deed, en Nederland Leest hem nu. Een licht en geestig boek, aangenaam, met een inkijkje in een tijdsbeeld, stilistisch aardig, onderhoudend geschreven, zoals er elke maand... Je gaat je afvragen: wat maakt Het leven is vurrukkulluk zo bijzonder?

[Daan Stoffelsen wil begrijpen hoe hij leest. Wanneer wordt een poging tot objectief lezen subjectief genieten? Of niet genieten?]

08 November 2011

Zin

Er is de leraar maatschappijleer die halverwege de les op de buitenkant van de deur van het klaslokaal klopt en vraagt: ‘Hendrie, is het goed als ik weer binnenkom, Hendrie?’

Henk van Straten

07 November 2011

Mini-Mozart

English Hours

Vorige week moest ik met mijn oppaskinderen naar Mini-Mozart klas. Het is een tweeling van anderhalf jaar. Elke ochtend gaan ze naar een andere activiteit. Mini-Mozart vindt plaats in een gebouw een paar straten verder op, The Young Actors Theatre.

04 November 2011

van alle angst ontdaan

achter de abonneemuur

Momentopnames, dat zijn de bijdragen aan literaire tijdschriften eigenlijk. Een verhaal, een gedichtenreeks, een essay, het is niet meer dan een tussenstop in een oeuvre. Toch blijven we auteurs graag volgen, en bieden we u graag de mogelijkheid hen te volgen. Daarom bieden we onze abonnees nu tijdelijk grote fragmenten uit nieuwe boeken van auteurs die in De Revisor stonden: afgelopen maand Laura Broekhuysen, binnenkort Jan van Mersbergen. Achter de abonneemuur.

Deze tweede aflevering van de reeks kunt u gedurende een maand twaalf gedichten lezen uit de nieuwe dichtbundel van Hans Groenewegen, van alle angst ontdaan.

Met van alle angst ontdaan vindt Hans Groenewegen een talige ruimte om uitersten samen te brengen. Angst dringt zich op en lost op. Dood bezet en een mens laat los. Verlies gaat samen met blijvende liefde. Mythisch is tegelijk reëel leven. Woorden vinden velerlei muziek. Gedichten zijn met hun vele vormen geconcentreerd en helder. Taalgebruik en beelden zijn concreet en brengen in beweging.

Van Hans Groenewegen verscheen eerder bij Uitgeverij Wereldbibliotheek lichaamswater (2002), en gingen uit sterven (2005), zuurstofschuld (2008). Daarnaast heeft hij tientallen essays over verschillende dichters gepubliceerd.

04 November 2011

Zin

Nadien, toen schepper Valéry Specht had uitgelaten en hij weer in het atelier stond, wist ik niet alleen dat hij de opdracht zou aannemen, maar ook dat ik degene was die bestemd was om Singer te dragen.

Willem Jan Otten

03 November 2011

‘There are always a few eccentrics who don’t take the RER to Euro Disneyland’ stond er op een affiche die in de jaren negentig in de Parijse metro hing. Op de affiche een foto van een aantal bejaarden, invaliden, punkrockers en ander tuig dat in een groepje bijeen cynisch lachend naar de camera keek. De reclame had een omgekeerd effect: zelfs als je nooit bij een groep wil horen, kreeg je onweerstaanbaar de neiging bij hen te gaan staan en ook niet de RER naar Euro Disneyland te nemen.

01 November 2011

Mueslibars

English Hours

Empires were never built on muesli bars staat op een billboard dat ik tegenkom op weg naar de bibliotheek. Het is een reclame voor een pakje boter. Achter de grote letters is een bord geroosterd brood te zien en een ei dat net door een zwevende hand is opengeslagen. Het eigeel druipt naar beneden, vloeibaar goud, een associatie die stilletjes wordt aangewakkerd door de ring aan de zwevende hand.

01 November 2011

Zin

Troepen ongewassen kinderen met rachitisbenen, zwangere vrouwen, schreeuwende dronkaards, verpieterde katten, van honger blaffende honden, verstopte stinkende riolen, een voddenpakhuis, een roestige wagenverhuurderij, een naar pis en mest stinkende paardestal, een aan vallende ziekte lijdende en altijd de hilariteit opwekkende mongool, hoog oplopende twisten op zaterdag-en-zondagavond, valse mondharmonica's, kortom: troep, stront, verval, smurrie, ontbinding, kortom nogmaals onze Slikstraat.

R.J. Peskens

Omhoog