23 April 2013

Ik heb nooit in Engeland gelopen. Ik vermoed dat ik wat mis, en niet het slechte weer dat zelfs de grootste enthousiastelingen onder de terugkeerders blijven noemen. Niet de ontbijtjes, niet de bergen of de gastvrije bewoners, nee, het is die lichte waanzin die ik tegenkom in boeken met wandelingen daar. In Noorwegen kan het ook, lees Hermans, lees Venhuizen, maar Sebald, mijn uitgangspunt, de bodem onder mijn wandeldenken, maakt vooral Groot-Brittannië grijs en zwaar. Neem dus ook Sarah Halls post-apocalyptische roman The Carhullian Army. Of neem Bakker. Gerbrand Bakker, De omweg. Hij stuurt zijn hoofdpersoon ernaartoe om niet meer terug te komen. En om te wandelen, korte stukjes, verdicht door observaties, introspectie, twijfel - de gedachten gaan sneller dan de voetstap. (Plus: of Margriet de Moor een Sebaldverhaal schreef.)

19 April 2013

Het is al laat als ik de bus naar de wasserette neem. Ik denk aan de keren dat ik met mijn moeder ging tot ze raar begon te doen, fluisterend vroeg of ik dacht dat in de trommel een mensenlijf paste. We hebben het nooit uitgeprobeerd. Ik heb haar hond gekregen, sieraden en de hooivork waar mijn vader haar altijd mee achterna zat. Nu woon ik alweer een tijdje in de stad, kocht een twijfelaar om verder te kunnen gaan en een legerjas zodat ik ruwe verhalen kon verzinnen. Op de teevee linksboven in de hoek zie ik grappige baby’s met sultanamoeders. Ze bewegen ongecontroleerd met hun lippen en lachen gemaakt. Ik zou ook wel in beeld willen komen terwijl ik me begeef in een wereld van wasverzachter en kruimels tussen suède lakens. De deur piept, meestal komt hier alleen de achterbuurvrouw die last heeft van huismijt.

17 April 2013

Witte vlag

Achter de abonneemuur: tijdelijk en exclusief

We bieden onze abonnees tijdelijk grote fragmenten uit nieuwe boeken van auteurs die in De Revisor stonden: Laura Broekhuysen, Hans Groenewegen, Jan van Mersbergen, Daan Heerma van Voss, Victor Schiferli, Anton Valens, Bart Koubaa, Sanneke van Hassel, Bernke Klein Zandvoort, en nu Revisordebutante Emily Kocken. U leest hier de eerste hoofdstukken uit haar romandebuut Witte vlag, dat bij Uitgeverij Querido te bestellen is. (Daar kunt u ook zien of uw boekhandel het op voorraad heeft.)

Het leven met de in Amsterdam gevestigde Amerikaanse kunstenaar Henry Theodore Watson is voor de jonge Elzbieta Rózewicz een vlucht uit het Berlijn van 1999 waar ze alleen is achtergebleven nadat haar ouders zijn omgekomen bij een auto-ongeluk. Henry laat haar in het begin van hun huwelijk nog meewerken aan zijn kunstprojecten, maar na een vernietigende recensie van hun performance in het Stedelijk Museum sluit hij haar buiten. Wanneer Henry in New York is, sterft hun doodzieke hond. Henry grijpt de situatie aan voor een nieuw kunstproject. Elzbieta's gedrag begint provocerende trekken te vertonen. Dat de hond vervangen zal worden door een nieuwe, lijkt onafwendbaar.

13 April 2013

Zin

Ze kon haar tenen en haar knieën zien, minuscule luchtbelletjes aan elke afzonderlijke schaamhaar, een vreemde lichtbreking bij haar buik en onderarmen; alsof het onderlichaam van iemand anders was, niet goed paste.

08 April 2013

Lesen bitte

Over de grens

In Frankfurt werd ik door een mevrouw van de universiteit van het station gehaald. Ik kende de stad niet, ik kende de mevrouw niet. Een paar dagen eerder was ik in Düsseldorf om een wedstrijd van Schalke 04 te zien, iets verderop in Gelsenkirchen. Dat weekend was ik met vrienden van mijn voetbalclub op pad, een heel ander soort uitje. We hadden een hotel in Düsseldorf en belandden ’s avonds in een klein kroegje dat Die Hühnerstall heet en tegen een uur of vijf in de ochtend (de klok was ook nog een uur teruggezet) zei de eigenaar, die Nederlands kon: ik ben er klaar mee. Hier hebben jullie de sleutel. Ik ga.

Omhoog