31 Mei 2014

Hoe zichtbaar ben jij eigenlijk?

Auteur versus schrijver VI

Schrijven doe je thuis en de uitgever maakt er een boek van. Een papieren boek. Een auteur is de zichtbare schrijver, in de krant, op tv, op leesavonden. Dat is allemaal veranderd. Schrijven doe je op een laptop en publiceren kun je zelf doen, via dezelfde laptop, op internet. En een auteur moet ook zichtbaar zijn op internet. Internet heeft niet alleen het schrijven veranderd het heeft ook het auteurschap veranderd.

Afgelopen week kreeg ik een mailtje van mijn uitgeverij met daarboven de vraag: ‘Hoe zichtbaar ben jij eigenlijk?’

19 Mei 2014

Als ik meen mijn droom te herinneren, herinner ik me het moment dat ik wakker word. Het moment dat ik me afvraag waarom ik gedroomd heb wat ik droomde. In Gedichten 2 schreef Hans Faverey ‘Herinneringen zijn geen herinneringen / Herinnering is perceptie’.

13 Mei 2014

Licht

Het objectieve subject

Ik heb het licht gezien. Nee, dat is niet positief. Onze literatuur wordt steeds lichter, en ik lees het in de krant. Meer light, moet ik zeggen volgens NRC, en nogmaals nee: dat heeft niets van doen met Goethes 'mehr Licht'. Al doet Dieuwertje Mertens, voorheen Parool, het even lijken alsof dit wel de laatste woorden van de Nederlandse literatuur zijn in 'Literatuur light rukt verder op' (2 mei 2014, €). Er komen namelijk steeds meer autobiografische, makkelijke, 'expliciete boeken op met weinig gelaagdheid'. Dat vinden en vinden niet twee recensenten (beide niet-NRC), een columniste/aspirerend schrijfster (wel NRC), twee uitgevers, een literair agent en een hoogleraar. Een fulltime schrijver, zeg P.F. Thomése of Herman Brusselmans, ontbreekt in dit voorbeeldige boekenvakberoepenlijstje. En een boekverkoper, mij vragen ze nooit iets, maar ik had waarschijnlijk de samenvatting onderschreven van de elkaar tegensprekende reacties: ach, dat valt wel mee.

Ik weet niet wat me meer tegenstaat: dat ja, er makkelijke boeken zijn, of dat nee we het daar niet over eens zijn, dat de opzet zo simpelweg slordig van een rondje boekenvak is, of dat het gaat om een stelling die ongetwijfeld al in Goethes tijd even hard werd beleden als weersproken? Dit is journalistiek light.

07 Mei 2014

'Maar de Arabische lente was toch onvermijdelijk? Daarvoor was het niet nodig om koffiedik te lezen, monsieur Qu'bah, een klein kind wist al voor de lente uitbrak dat ze ging komen?'
'Is dat zo?'
'Ik wist het in alle geval.'
'U dacht dat er een ommekeer ging komen, u wist het niet.'
'Ach ja, u begrijpt wat ik bedoel.'
'Ja, maar u gebruikt de verkeerde woorden.'
'Comment?'
'We gebruiken het woord weten als wat we weten waar en kenbaar is, en de Arabische Lente was niet kenbaar. Veel mensen zagen het niet aankomen. Ze konden het niet weten.'
'Ik wel.'
'Nee, u wist het niet, uw taalgebruik maakt de wereld kenbaarder dan hij is, uw woorden helpen een illusie in stand houden.'
'Ach, schrijvers en kommaneukerij; u begrijpt toch wat ik bedoel, na de winter komt de lente.'

01 Mei 2014

Meen ik me te herinneren

Auteur versus schrijver V

Het onderscheid tussen schrijver en auteur is niet alleen voor schrijvers een item (voor auteurs is het geen item, behalve als ze moeten gaan schrijven of vragen krijgen over het schrijven zelf). Ook recensenten verwarren soms schrijvers met auteurs. Een prachtig voorbeeld werd me laatst toe gemaild door De Titaan, een literair tijdschrift uit het Zuiden dat alleen op papier verschijnt. Ik kreeg de pdf toegestuurd, kort na het verzoek of ik een stukje voor ze wilde schrijven. Om kennis te maken. Toevallig stond er een stukje over me in. De redactrice schreef in de mail: ‘Ik hoop dat je het leuk vindt.’

Omhoog