30 Juni 2014

Kijk nu toch eens naar dat vogeltje in mijn kopje; net een ijsvogeltje dat zit te wachten om toe te slaan! Logisch is het wel, ja, door de zachte winter zijn er vandaag in België en Nederland meer ijsvogels dan een paar jaar geleden. Onlogisch is het ook, afgaande op de naam van het vogeltje, die hebben namelijk niets met ijs. Nee dus, als er één ding is waar ijsvogels het moeilijk mee hebben is het wel ijs. In het ijs kunnen ze niets vangen. Een schrijver vertelde me tijdens een borrel over een dichtgevroren meer waarop een aantal ijsvogeltjes dood lagen. ‘Een vreselijk mooi beeld,’ zei hij, ‘het deed me aan nine eleven denken.’ Volgens hem moeten de ijsvogeltjes gedacht hebben dat het water van het meer niet bevroren was en zijn ze daarom met een enorme snelheid te pletter gestort op de ijslaag waaronder hun prooi zwom. Toen ik hem wilde vragen of hij er echt vanuit ging dat ijsvogeltjes kunnen denken, zwaaide hij breed glimlachend naar een vertaalster die geïnteresseerd was in een roman van hem.

27 Juni 2014

277

500 à 1000

De opa van mijn vrouw wilde dood, behalve als de Tour de France op televisie was. Toen Wiggins gewonnen had, hebben we de opa gecremeerd en de oma verhuisd. Naast hen woonde een lesbisch stel, door hen consequent aangeduid als ‘de meiden van hiernaast’, ook toen die daar niet echt de leeftijd meer voor hadden. Toen we vierden dat de opa tachtig werd, droeg een van deze meiden bretels. Vroeger dacht ik dat bretels (spreek uit: brétuls) en bretels (bruhtèls) twee verschillende dingen waren. Het woord dat ik las, was niet wat mijn moeder me aantrok om te voorkomen dat mijn broek van mijn kinderbillen zakte.

Nadat Jessica – die ons in de drie jaar dat ze naast ons woonde altijd alleen maar chagrijnig aanstaarde – verhuisd was, kwam er een lesbisch stel naast ons wonen. Mijn vrouw vertelde enthousiast aan haar moeder dat ze nu haar eigen meiden van hiernaast had.
‘Je bent zelf een meid van hiernaast.’

25 Juni 2014

Collegialiteit

Auteur versus schrijver VII

Op zaterdag 14 juni vond het Das Magazin-ufestival plaats, een groot leesclubfestival waar ruim 25 schrijvers op verschillende lokaties in Amsterdam een groepje lezers ontvangen. Voordat het festival begon aten alle schrijvers en gespreksleiders samen op een buitenlokatie tussen loodsen ergens verstopt op de Oostelijke eilanden. Schrijvers die samen eten zijn auteurs; collega’s onder elkaar.

Waar praten zij over?

Liever niet over schrijven.

23 Juni 2014
De Revisor, het literaire tijdschrift dat zich er al veertig jaar op laat voorstaan 'het beste van bekend en nieuw talent' te publiceren, zal met ingang van heden worden uitgegeven door Uitgeverij De Bezige Bij. De redactie, bestaande uit Bart Koubaa, Erik Lindner, Jan van Mersbergen, Gustaaf Peek en Daan Stoffelsen, blijft zich onverminderd richten op innovatie in vorm en inhoud, online en vanaf nu ook in verschillende papieren formaten. Een nieuw nummer is te verwachten na de zomer; in de tussentijd zullen er op Revisor.nl wekelijks nieuwe blogs, poëzie en proza te lezen zijn.
23 Juni 2014

Marieke Rijneveld (1991) is schrijver, muzikant en dichter. Ze studeert poëzie en proza aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Werk van haar is gepubliceerd in onder andere de VPRO Gids, Das Magazin, De Revisor en bij Hard//Hoofd, Passionate Platform, Op Ruwe Planken en De Toneelcentrale. Ze won diverse schrijfwedstrijden en de jaarfinale van de poëzieslag in Festina Lente in Amsterdam.  Momenteel werkt Marieke aan haar debuutroman en dichtbundel die bij Uitgeverij Atlas Contact zullen verschijnen. Onlangs is ze door Arie Boomsma in samenwerking met Das Magazin benoemd tot literair talent 2014.

18 Juni 2014

Vogels in de molen

Jij hebt je beurt gehad, gedicht!

'Ik zie mezelf en mijn gedichten niet meer als synoniem. Ik weet niet eens of ik het altijd met ze eens ben. We zijn vrienden, ja, zolang ze me maar niet proberen te bekeren. Er is een marge van verschil tussen een auteur en zijn gedicht. In die marge ligt de magie van de poëzie besloten.'

17 Juni 2014

Saskia Stehouwer (Alkmaar, 1975) studeerde Nederlands en Engels aan de Universiteit van Amsterdam. Ze werkte ruim tien jaar als redacteur en projectleider op de Vrije Universiteit. Haar gedicht 'Glimp' haalde de top-20 van de Türing Nationale Gedichtenprijs 2012 en diverse van haar gedichten werden gepubliceerd in tijdschriften en bloemle­zingen. In oktober 2014 verschijnt haar debuutbundel Wachtkamers bij uitgeverij Marmer.

13 Juni 2014

Lees eens literatuur, citeer wat, probeer onder woorden te brengen wat er meer of minder literair was. Dat bepleitte ik vorige maand in mijn stuk over makkelijke journalistiek over makkelijke literatuur. Vorige maand deed ik dat met P.F. Thoméses Het Bamischandaal en De Weldoener, met een telefoonscène: de hoofdpersoon wordt gebeld. Zelfs over zoiets simpels valt belachelijk veel te zeggen. Hoeveel? En wat schiet je ermee op? Een aanzet voor de telefoontest, een soort page 69-test met afvinklijstje, en twee titels die in de discussie over de grenzen van literatuur een rol speelden: Mano Bouzamours De belofte van Pisa (literatuur light, volgens Dieuwertje Mertens) en Franca Treurs De woongroep (wel degelijk zware literatuur, volgens Niña Weijers).

Goed. De telefoon gaat. Wat nu?

03 Juni 2014

Een leeuw in de koffie

De koffielezer

Ik mis Tunesië. Ik mis de diepzwarte zwaluwkoffie en het oranjebloesemwater. Ik mis het buitelende Arabisch van de jasmijnverkoper met de dikke brilglazen. Ik mis de ruisende cassetterecorder in de taxi die me naar de haven brengt. Ik mis het geroddel van de Middellandse zee, het nasmeulen van de harissa in mijn ochtendmaag, de glimlachende kooltjes op de waterpijp die me bespioneren, de bedwelmende appeltabak. Ik mis de kalligrafieën en de broederschap, de oliebollenzoete bambaloni. Wanneer kan ik weer in je thuiskomen, mijn geliefde schoonvaderland? Wanneer kan ik mijn vleugels uitslaan? Ik voorspel weinig goeds, de realiteit is hard en onvoorspelbaar in Vlaanderen, er staat een leeuw in mijn koffie die me met beide voeten op de grond klauwt. Iedereen kwettert in koffiehuis De Mokabon, iedereen is modern de ochtend nadat een gele golf over Vlaanderen is getrokken… Een nieuwe lente, een nieuw geluid?

Omhoog