30 Maart 2016

De derde van rechts

Klein hoofd IV

We moesten binnengympen aan. Jona had een loopneus. Sorry, zei ze, en op haar binnengympen liep ze naar een hoek van de gymzaal om haar neus te snuiten. De rest van de groep zat op een bankje. Toen Jona klaar was gingen we op de grond liggen voor een ontspanningsoefening. Daarna liepen we een hindernisbaan af. De therapeutes liepen naast ons mee met een bordje wortels en crackers. Zo nu en dan namen ze een hap.

29 Maart 2016

Pianomuziek en elastiekjes

Boekhandel van de maand

De positie van boekhandelaren is de laatste tien jaar erg veranderd. Boekhandelaren zijn steeds belangrijker in het boekenvak: ze geven quotes achterop boeken, ze verschijnen op feestjes, ze kopen boeken in die getipt zijn door de collega’s van het boekenpanel van DWDD. Boekhandelaren spreken zich uit over boeken, Jan van Mersbergen spreekt zich uit over boekhandels in de nieuwe rubriek Boekhandel van de maand. Iedere laatste dinsdag van de maand.

Vandaag de tweede aflevering: De Omslag in Delft.

22 Maart 2016

Ik weet wie Hendrik Groen is. Ik ken zijn naam. Ik weet niet wie Elena Ferrante is, of de Lezeres des Vaderlands - vast allebei een iets oudere romancière met een academische achtergrond -, en ik tast in het duister wie het Boekenweekgeschenk 2017 schrijft - vast niet, ben ik bang, Annelies Verbeke, Manon Uphoff, Marente de Moor of P.F. Thomése. Daar kan ik wel mee leven. Maar de kennis dat NederlandLeest afstapt van het één-boek-één-natiemodel ten gunste van een vaag discussiethema als 'Democratie' vind ik bijna erger dan dat een bekende boekverkoopster de negatieve recensie ten grave draagt. Het heeft allemaal weinig met literatuur te maken, die pseudoniemen alleen wat meer dan de systeemkritiek van CPNB en boekverkopers. Goede literatuur laat namelijk iets te raden over. Plus: dat kun je heel goed aan de hand van minder goede literatuur tonen. En ja, daarover is discussie mogelijk, maar niet in een verwaterde, Geenpeilachtige vorm van democratie. Daarom: enkele leesclubvragen bij Pia de Jongs Charlotte.

16 Maart 2016

Archief: Van Blaman tot Brookner

Schrijven over eenzaamheid

Vorige week overleed de Britse schrijfster Anita Brookner (6 juli 1928 – 10 maart 2016), die Sandra Heerma van Voss vorig jaar in Revisor herintroduceerde, om het levensgevoel dat uit haar boeken sprak, maar ook om haar literatuur: 'Brookners romans zijn kunstwerkjes, broos, elegant. Je leest en bewondert ze als schilderijen in een catalogus, in de wetenschap dat je nooit een klodder of barst zult ontdekken. Het zijn besloten wereldjes waarin elk gebaar telt, elke kleine attentie wordt onthouden.'

We herdenken Brookner, we hernemen Heerma van Voss' stuk.

Lees onze inleiding bij het essay op Revisor.nl. Meer lezen uit Revisor 9 (2015-1)? Het nummer is nog te koop, met isbn 9789023490371, bijvoorbeeld bij Athenaeum, Donner, Broese, Scheltema, Van der Velde).

15 Maart 2016

Je moet een pantser hebben

Klein hoofd III

Ik kijk vaak weg als ik met mensen praat. Als ik zeg dat ik een tijdlang veel wodka dronk of dat ik het in de supermarkt lastig vind om keuzes te maken of dat Bas van eieren laten schrikken weinig kaas heeft gegeten, dan worden mijn ogen vochtig en buig ik snel mijn hoofd. Je hebt geen pantser, zei mijn moeder altijd. Je moet een pantser hebben.

Bas zei dat hij niemand kende die zo van gekookte eieren hield als ik, maar dat het niet goed was om er zoveel te eten. Ik zei dat hij de eieren dan maar moest verstoppen, net als de zakken Haribo. Elke vrijdagavond haalde hij een zak Haribo Colorado tevoorschijn. Die verstopte hij op zolder, in de la van ons logeerbed. Toen ik een keer boven sliep en een extra deken nodig had, zag ik de zakken liggen. Ik opende er een, haalde alle gekleurde ballen en Engelse drop eruit en stak ze achter elkaar in mijn mond. De vleermuisdropjes liet ik zitten, die waren voor Bas.

03 Maart 2016

De eenzame kunstenaar 1.0

Het objectieve subject

De belofte zit hem in 2.0. 'Het literaire werk 2.0 is een onderzoek naar de schrijf- en bewaargewoontes van hedendaagse literaire schrijvers,' schrijft de redactie van Literatuurmuseum.nl. Niets ten nadele van typemachine-adepten als A.F.Th. van der Heijden, Peter Terrin, Dirk van Weelden en Gustaaf Peek, maar 2.0 is de Remington niet, en de nieuwe tijd biedt allerlei mogelijkheden om het schrijven makkelijker te maken. Je kunt in een tekstverwerker witregels toevoegen en weghalen, Walter van den Berg gebruikt programma's Evernote en Scrivener voor zijn aantekeningen en schema's. De vraag: verandert het schrijverschap daardoor ingrijpend? Het experiment: vier weken lang werken Van den Berg, Alma Mathijsen, Thomas Heerma van Voss en Bregje Hofstede aan een verhaal. Dan is het af. Eén stelling lijkt gegeven: schrijven is een solitaire bezigheid. Toch?

01 Maart 2016

Ik moet niet hoesten

Klein hoofd II

De baby zat klem. Om precies elf uur ging de bel en viel hij eruit. Wie er die ochtend voor de deur stond hebben we nooit geweten. Even dacht ik dat er een kalf op de slaapkamervloer lag. Hij was reusachtig en een beetje blauw. De verloskundige boog zich over hem heen. 
Mag ik hem vasthouden? vroeg ik. 
Ze keek me aan. Nee, zei ze. Toen knipte ze de navelstreng door en liep met hem weg. 
Ga erachteraan, zei ik tegen Bas. 
De kraamhulp had net mijn placenta in een plastic tas gestopt toen we de baby hoorden huilen. Het duurde maar even en toen was het weer stil. Ik mocht voorzichtig naar de woonkamer lopen, waar de baby op tafel lag. De verloskundige hield een zuurstofmasker over zijn gezicht. Inmiddels had hij een dieproze huid. Toen ik op de bank lag kwamen er vijf ambulancemensen tussen mij en de baby staan. Een van de mannen deed iets met een slangetje en legde hem op een minibrancard. Bas mocht met hem mee. Ik zou de tweede ambulance nemen. 

Omhoog