Interview Annick Vandorpe

Debutanten bij De Revisor

Komend nummer van De Revisor biedt ruimte aan een vijftal debutanten. We introduceren elk van hen door middel van een kort interview. Vandaag: Annick Vandorpe, van wie we het verhaal 'Porselein' publiceren. 'Bij het schrijven moet je door andere ogen kijken, uit jezelf treden. Soms vervagen de grenzen. Dan ga ik me gedragen als mijn personage.'

‘Schrijven geeft me een geestelijke vrijheid die ik nergens anders vind. Hoe meer ik me inperk, hoe sterker ik die vrijheid ervaar. Stilistische of inhoudelijke beperkingen verplichten me verder te zoeken, creatiever te zijn, waardoor ik me bewust word van mogelijkheden die ik anders niet zou zien.

Je kan het vergelijken met kijken naar de nachthemel. Als je naar het geheel van de hemel kijkt zie je enkel de helderste sterren. Als je je tot een klein vierkantje hemel beperkt zie je in het begin niet veel, maar hoe langer je kijkt, hoe meer sterren je ontdekt. Eén vierkantje hemel bevat oneindig veel sterren.
Hetzelfde geldt voor schrijven. Binnen een streng kader van restricties blijven nog altijd ontzettend veel mogelijkheden over. Een goed voorbeeld is Exercices de style van Raymond Queneau. Queneaus beperking is dat ene plot, dat hij toch, en dat is de vrijheid, op 99 verschillende manieren kan vertellen. Niets werkt beter om de creativiteit te stimuleren dan beperkingen.

Vorig jaar heb ik een bundel geschreven rond een personage dat dit in het dagelijkse leven ondervindt, een huismoeder die vastgeklonken is aan haar rol, maar haar beperkingen overstijgt dankzij fantasie en inlevingsvermogen. Banaliteiten zoals in de file staan of schoonmaken worden een avontuur. Geijkte denkpatronen doorbreken, dat wil ik met die verhalen doen. Een illustratrice maakt er nu tekeningen bij. Of ze ooit gaan verschijnen, weet ik niet.

Ik heb me laten inspireren door Marcovaldo en Palomar van Italo Calvino. Die verhalen tonen aan hoe bepalend perceptie is en hoe een andere blik je ervaringen verrijkt. Bij het schrijven moet je door andere ogen kijken, uit jezelf treden. Soms vervagen de grenzen. Dan ga ik me gedragen als mijn personage. De mogelijkheid om geestelijk veel verschillende levens te kunnen leiden is misschien wel mijn grootste drijfveer om te schrijven.

Als ik begin, heb ik geen plan voor ogen. Ik zie een beeld, het verhaal ontstaat gaandeweg, ik laat me verrassen. Nu werk ik aan een roman. Vorige keer bracht de stem van het personage het verhaal op gang, terwijl het nu wordt voortgestuwd door een ritme en een bepaalde stijl. Vanaf de eerste scène drong een specifieke verteller zich op.

Toen ik “Porselein” instuurde naar De Revisor, schreef Jan me dat het volgens hem sterker kon. Op zijn aansporen heb ik met perspectief en tijden gespeeld. Bij elke wijziging verschoven de klemtonen in het verhaal. De overgang van de verleden naar de tegenwoordige tijd opende mooie mogelijkheden. Ik kon flashbacks invoegen en de handelingen in het nu zo meer lading geven.

Ik voel de drang om te debuteren niet. Ik werk liever naar één sterk boek toe dan een oeuvre op te bouwen van twintig slechte boeken. Er zijn genoeg slechte boeken op de markt. Dat merk ik bij het recenseren. In veel romans wordt de lezer onderschat, is het verhaal te keurig afgelijnd, de plot te belangrijk of krijgen de handelingen van de personages te veel uitleg. Een van de beste boeken die ik recent las is Het grote vuur van Cesare Pavese. Ik vind het prachtig hoe de stiltes van de personages de fantasie van de lezer aanwakkeren. Zo'n boek lezen en analyseren is doping voor de geest, het trekt registers open en geeft elan.

Je vindt tegenwoordig overal lijstjes met do's en don't’s bij het schrijven. Als ik een roman lees die de regels tart en toch goed is, moet ik altijd lachen. Grote auteurs hebben toch min of meer vrij spel.’

Annick Vandorpe (Bonheiden, 1972) studeerde sterrenkunde aan de Katholieke Universiteit van Leuven. In 2001 verhuisde ze naar Frankrijk en werd ze freelance journaliste. Haar stukken verschenen in De Morgen, De Standaard, De Tijd en The Financial Times. Op het weblog Van boeken en mensen schrijft ze beschouwingen over leven en literatuur.

twee reacties

Miche Van dorpe

Prachtig Annick, je wekt mijn nieuwsgierigheid op…leve de creativiteit in het dagelijkse leven… good luck verder!
Miche

Miche Van dorpe, - 30-06-’12 21:15
cath.

We kijken uit naar 3 juli, De Revisor, en vinden de inleiding reeds heel interessant. Spannend wordt het in elk geval! Cath.

cath., - 30-06-’12 23:16
We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog