, 07 Oktober 2014

Tattoo

Een vrouw heeft op de helft van haar buik, haar heup en haar ribbenkast een half Chinees teken getatoeëerd. Halve Chinese tekens zijn onleesbaar; er bestaan er zoveel dat ze niet te identificeren zijn zonder de andere helft. Er moet een man op aarde rondlopen die op de linkerkant van zijn buik de andere helft heeft staan. Alleen als ze naast elkaar liggen, hun lijven strak tegen elkaar, is het teken leesbaar.

Als je de vrouw naar de man vraagt, trekt ze een frons, ze wil er niet over praten. Er is überhaupt geen sprake van dat je iets over haar tatoeage te weten komt als je niet naakt met haar bent, ze zou er nooit over opscheppen. Misschien is de tattoo het overblijfsel van een dansvoorstelling waarbij een heel leger mannen en vrouwen langs elkaar schuiven en zo een hele regel leesbaar wordt, leesbaar als je filmbeeldjes van  de voorstelling op elkaar stapelt en als een flipboekje voor je ogen afspeelt door ze snel langs je duim te laten gaan.

De vrouw ligt in een hotelkamer op bed met haar tattoo pal onder de lamp die aan het midden van het plafond hangt. De vrouw ligt op de achterbank onder een lange jas die van haar heup is geschoven, ritmisch valt het licht van de lantarenpalen op de tatoeage. De vrouw ligt onder een stuk landbouwplastic in de schuur naast een boerderij. Ik geloof niet dat ze zich heeft laten tatoeëren voor een voorstelling, al zal de vrouw professioneel gedanst hebben, ook dat kun je aan haar lichaam zien. Een tattoo is een te groot offer voor zoiets tijdelijks als een voorstelling, dan zou het afwasbaar zijn. Ik denk dat er een man in het spel is, maar ze wil er niets over kwijt. Misschien heb ik haar uit verlegenheid te weinig vragen gesteld en denkt ze dat ik niet in haar geïnteresseerd ben.

Er bestaat een vrouw met een gedicht op haar linkerborst. Het is een kleine vrouw en een tamelijk lang gedicht, in verticale regelval lopen de dichtregels van haar schouder tot op het midden van de borst en komen niet lager dan de tepel. Het gedicht bestaat uit kleine tekens, het is een mooie tatoeage. De vrouw is Chinees en zo klein dat haar borst op een ballon lijkt. Het gedicht heeft iets van The Matrix.

Er bestaat een vrouw die wil dat ik haar gedichten in het Nederlands help vertalen. Ze nam me mee naar The Pillow Book van Peter Greeneway en vroeg me na afloop in de bar van het Filmhuis of ik wel eens gedichten op mensenhuid schreef. Ik ontkende, ik vond daarbij de kleine beeldjes in de film met groot beeld erachter niet goed werken, het bleef allemaal te ver weg, de huid en die teksten die erop werden gekalligrafeerd.

Een man gooit tijdens een muziekvoorstelling een bijl van een balkon. De bijl klettert vonkend op de stenen vloer. Het publiek staat er gevaarlijk dicht op.

Een tatoeage is de erfenis van een vlam, de plek op het lichaam waar de geliefde in brand heeft gestaan. Tijdens een dansvoorstelling dansen we in paren. Als de muziek stopt, moeten we stilhouden en een minuut lang in die houding blijven staan. Zodra de muziek stopt voel ik haar buik, haar heup en ribbenkast gloeiend tegen me aan.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Archief

Omhoog