, 20 November 2014

Inleiding: Marente de Moor, De troostmachine

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari (abonnees ontvangen hem nog voor de kerst) leiden we de komende anderhalve maand onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Daan Stoffelsen over Marente de Moors korte verhaal 'De troostmachine'.

Marente de Moor (1972), die drie enthousiast ontvangen romans schreef, waarvan de tweede, De Nederlandse maagd (2010), met de AKO Literatuurprijs en een Literatuurprijs van de Europese Unie werd bekroond, schreef ook columns, en nu dit korte verhaal, dat net zo droefgeestig is als haar romandebuut De overtreder (2007). Een man, een moeder in coma, een hond, een onbereikbare liefde.

‘“Alles is goed, mamma,” zei hij terwijl hij zijn hand op haar warme hals legde. Haar hartslag sjokte nog gehoorzaam verder. “Doe geen moeite. Ik hoor je wel. Ik zal je zeggen, het is mooi weer. Blijf maar liggen. De blaadjes vallen al van de bomen. Zo meteen ga ik naar het park. Ik had bedacht om eens zonder Balto te gaan. Waarom? Ik had je al verteld van dat meisje, Lucia. Lucia, de dierenverzorgster. Precies. Balto trekt alle aandacht naar zich toe. Alles gaat steeds maar om hem, terwijl ik ook wel eens over iets anders wil praten met haar. Vind je dat stom? Gelukkig. Ik wist wel dat je het zou begrijpen.”’

De hond eist de hoofdrol op, terwijl al het grote achter de schermen doorsukkelt in het reeds gevorderde leven van deze man alleen. Marente de Moor weet voorgrond en achtergrond heel kort heel effectief om te wisselen. Heel kort. Want troostmachines gaan kapot, en dan heb je een ander nodig.

Auteursportret © Eddo Hartmann

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog