, 08 December 2014

Inleiding: Tina van Baren, Gedichten

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari (abonnees ontvangen hem nog voor de kerst) leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Erik Lindner over Tina van Barens 'Gedichten'. 

Op het treinstation van Schiphol was enkele jaren geleden een man te zien die onder de douche stond. Je zag zijn hoofd en de waterstraal op zijn haar, geprojecteerd op een muur achter het spoor. Ochtendforenzen die kort daarvoor onder de douche hadden gestaan, keken ernaar of reden erlangs. Ze werden even teruggehaald in de tijd. Een andere video toont een witte hoed die boven een krater vliegt, langs de puntige randen van rotsen, het zou een vulkaan kunnen zijn. En weer een andere video waarin een kopje koffie in een vensterbank staat met erachter een sneeuwlandschap. In het kopje een lepeltje. Er verschijnt een hand in beeld die het lepeltje roert.

Deze en andere werken van Marijke van Warmerdam inspireren Tina van Baren, zelf actrice, theatermaker en dichter. Iemand zit in een kamer een gedicht te schrijven en plotseling stapt er een vrouw door het raam en vertelt haar levensverhaal. Een onderwijzer hamert erop dat alles klein gemaakt moet worden, zo klein dat het in een handpalm past. Tina van Baren is een fijnzinnig observator en hanteert een elegante taal. Ze debuteerde in Hollands Maandblad en schreef monologen voor theater. Zij speelde onder meer in de televisiefilm Three plays by Gertrude Stein.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Archief

Omhoog