, 05 December 2014

Buren

Auteur versus schrijver XII

Ergens begin november kreeg ik een telefoontje van mijn benedenbuurvrouw, of ik mijn boeken wilde komen signeren. Ik wist dat ze al mijn boeken gekocht en gelezen had, dat had ze me verteld. Nu zei ze er bij: Het gaat niet goed.

Ik wist dat ze al heel lang ziek was, nu klink haar stem anders. Ze zei: Het gaat niet meer.
Ik ging naar beneden. Al mijn boeken lagen op de glazen tafel, een hele stapel. Ze zei: Ik heb ze allemaal gelezen.
Ze zat in haar stoel, ze droeg haar badjas. Het looprek met het voedingsinfuus en de afstandsbedieningen voor muziek en tv en bed stond naast haar, af en toe piepte er iets.
Ik gaf haar een boekje: de dwarsligger waar mijn tweede en zesde roman in opgenomen zijn. Had ze nog niet. Ze vond het mooi. We praatten niet over boeken. Voor haar ben ik niet alleen een schrijver en ook geen auteur, ik ben in de eerste plaats de bovenbuurman die boeken schrijft. We praatten over mijn kinderen die haar iedere week helpen met het buiten zetten van haar huisvuil, en over het huis en het eeuwige waterlek dat ergens in de muren schijnt te zitten, of onder de grond, en over het weer want het werd kouder en dat voelde je, vooral in de hal, en toen zei ze: Het gaat niet meer, ik heb euthanasie aangevraagd.
We keken elkaar een tijdje aan. Het was heel stil.
Toen vertelde ze dat ze soms nachten niet sliep. Dat wist ik al want toen ik een keer midden in de nacht thuis kwam en er die avond bloemen voor me bezorgd waren na het toekennen van de F. Bordewijkprijs had zij aangenomen en nu klopte ze in het donker op het raam en riep ze: Ik heb bloemen voor je. Ik zei dat ze moest gaan slapen, die bloemen kwamen de volgende dag wel maar dat kon ze niet, niet liggen en niet zitten, dus ze liep wat rond met haar karretje. Eten dat ging al lang niet meer, ook dat wist ik al. Haar lichaam was op. Vijftien december, dat zou de datum worden. Net na haar achtenzestigste verjaardag.
Half november was ik een week met vakantie en juist voor mijn vertrek belde ze weer op. Het werd eerder, het ging slecht. Ze zou haar verjaardag niet halen. Ik ging even langs, met mijn kinderen. Die kregen koekjes en chocolade-eieren met een plastic surprise erin. Mijn zoon zei niet zo veel. Mijn dochter vroeg hoe ze haar dan dood gingen maken. Met een pistool? En de buurvrouw zei: Nee, dat geeft allemaal maar troep.
Toen ik terug was van mijn vakantie had ze een andere datum, ergens vlak voor Sinterklaas, en of ik haar nog zou zien voor die tijd, dan konden we afscheid nemen, maar weer een paar dagen later belde ze op en zei ze: Het is echt helemaal klaar, ik heb de arts gebeld en het is half vier geworden, vanmiddag.
Ik ging naar beneden. Er was familie op bezoek. Tegen iedereen vertelde ze dat ik de buurman was en dat we het zo goed hadden hier samen in dit huis want je moet het maar treffen. Ze maakte zich zorgen over wie er na haar in haar huis zou komen en ik zei: Afwachten maar. Mijn boeken zag ik nergens en niemand noemde me schrijver. Dat is de buurman, zei ze tegen het bezoek.
Ik bekeek oude foto’s van haar, wilde ze me nog laten zien. Ik nam afscheid en die middag, zo hoorde ik later, heeft ze nog gedanst met haar karretje in de woonkamer. Ik haalde mijn dochter van school en bracht haar naar haar turnles, dat begon om half vier.
Een dag later belde een Marokkaanse jongen aan, met een pakketje. Een doos. Er zaten bloemen in. Of ik die in ontvangst wilde nemen voor de buurvrouw, op de begane grond. Ik zei: Die is gisteren overleden.
Ik vertelde het verhaal. De jongen wist niet wat er nou moest gebeuren en ik wist het ook niet. Ik zei dat ik de familie nog wel zou zien en dat ik ze de bloemen zou geven.
Jeetje, zei hij. Wel raar hoor.
Ja, zei ik. Heel raar.
Vanmiddag is de uitvaart, ook om half vier.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Archief

Omhoog