, 25 December 2014

Inleiding: Marieke Rijneveld, Gedichten

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Erik Lindner over Marieke Rijnevelds gedichten.

Marieke Rijneveld laat alles meebewegen in haar teksten, huizen, bibberende ramen, flatgebouwen die buigen, rokende fabrieken. Het is opvallend wat een denderend ritme haar gedichten hebben. Haar lenig gebruik van metaforen is opmerkelijk, telkens komen de ongerijmde buitenissigheden op hun pootjes terecht.

Ook haar beelden zijn indringend en bijna cartoonesk: zweetdruppels op het voorhoofd van de vader zijn als noppenfolie, een hoofd dat ook nog klem zit tussen de spijlen van de trap. Broers lopen weg, clowns zijn niet langer eng. Rijneveld kan geen metafoor bedenken zonder die letterlijk te nemen en mee te laten resoneren in haar tekst. Hoe onheilspellend de wereld ook kan zijn, zij houdt het altijd bij concrete zaken: Brinta ’s ochtends, opengesneden appels in de koelkast.

Marieke Rijneveld (1991) schrijft naast poëzie ook proza en maakt muziek. Zij won de Poëzieslag in Festina Lente en kreeg de El Hizjra Literatuurprijs 2012. Haar werk verscheen in het onlinetijdschrift Hard//hoofd, en in DWB, Het Liegend Konijn en de VPRO Gids.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Archief

Omhoog