, 02 Januari 2015

Inleiding: Tomas Lieske, Gedichten

Revisor 2014

In de aanloop naar de verschijning van ons nieuwe nummer in januari leiden we onze auteurs en hun bijdragen in. Vandaag: Erik Lindner over Tomas Lieskes gedichten.

‘Ik heb getracht het meisje in de spiegel / te versieren, een roos boven haar hoofd / maar zij gaf alles terug, tot de haring / die ik naar haar smeet, tussen ons in / met bolle ogen naar beneden gleed, / de tong die ik uitstak tot ik haar tong / koud raakte, naar glazen tanden smaakte.’ Wie anders dan Tomas Lieske (1943) kan een woord als ‘hoedjesharen’ verzinnen en dat in een gedicht over Alice in Wonderland gebruiken? Lieske schrijft kraakheldere gedichten, beeldrijk, humoristisch en ook vaak erotisch. Voor Hoe je geliefde te herkennen (2007) kreeg hij de VSB Poëzieprijs. In 2012 verscheen een bundel onder de omineuze titel Haar nijlpaard optillen.

In zijn meest recente roman, In de waterspiegel (2014), stapt het hoofdpersonage letterlijk door een rechtopstaand water. Dat klinkt als magisch realisme, maar helemaal onverwachts komt het niet. De hoofdfiguur is waterbouwkundig ingenieur, hij helpt complete dorpen achter een stuwdam onder water te zetten. Veel maffer is het wanneer hij op een vliegveld in een aangeschoten gezelschap belandt, een ticket krijgt en op een heel andere bestemming terechtkomt dan de bedoeling was. De boeken van Lieske lijken met olieverf geschilderd; ze zijn diep van kleur, fraai van compositie en ze glanzen een beetje.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.

Archief

Omhoog