Tijdsverschil

En de winnaar is... III

Bij sommige prijzen heb je het idee dat ze niet in dienst staan van de literatuur, van schrijvers, van boeken, van de lezers; die prijzen zijn er alleen om de naamgever of oprichters meer aanzien te geven. Literatuur wordt ingezet om ego’s op te krikken. In 2006 belandde ik deels in zo’n circus. Je kon een reis winnen. Gelukkig hield een andere reis mij bij de uitreiking vandaan.

Het betrof de Dif Literatuurprijs, een oeuvreprijs voor jonge schrijvers. Vreemde combinatie, het is zoiets als een Life Time Award voor beginnende acteurs of een carrièreprijs voor eerstejaars voetbalprofs. Toch werd het bedacht. Er viel een geld te winnen en een mooie reis. In de pers werd dat zo gebracht: ‘De prijs bestaat uit 10.000 euro en een verblijf van enkele weken in een kasteel in de Franse streek Auvergne.’ Juryvoorzitter was Femke Halsema, destijds fractievoorzitter van GroenLinks in de Tweede Kamer.

Dif was een tijdschrift, een glossy die eens per jaar uit kwam. Een soort jaaroverzicht, zoals Snoecks, maar dan zonder naakt. Er werden er naar eigen zeggen 25.000 per jaar van verkocht. Fons Burger was de hoofdredacteur. Inmiddels bestaat het blad niet meer en is de prijs, mede-opgericht door agentschap Sebes van Gelderen, omgedoopt tot de BNG Nieuwe Literatuurprijs.

Zeven schrijvers waren genomineerd, inmiddels bijna tien jaar geleden. Van de genomineeerden doen Peter Terrin en Esther Gerritsen nog steeds volop mee in het literaire circuit. Ze wonnen verschillende prijzen en Gerritsen schrijft volgend jaar het boekenweekgeschenk. Mark Boog doet ook volop mee, al heeft hij (onterecht) meer naam als dichter dan als prozaschrijver. Josien Laurier heeft volgens mij na 2006 niks meer gepubliceerd. Anja Sicking schreef drie romans, die ook vertaald werden, maar grote bekendheid verkreeg zij niet. Ton Rozeman legt zich vooral toe op korte verhalen en geeft les. Hij schreef een ‘handboek korte verhalen schrijven’.

De genomineerden werd gevraagd naar Den Haag te komen voor een gezamenlijke foto. Het was in een museum, in de bibliotheekruimte. De fotograaf plaatste ons in deuropeningen, op trapje, op een verhoging, op een stoel, tegen een muur, heel ver uit elkaar. Het duurde ontzettend lang. Josien Laurier zat vooraan. Zij was ook degene die met de fotograaf meewerkte, of die er juist voor zorgde dat de foto de complete middag in beslag nam. Ze bleef maar vragen stellen en ze keek met de fotograaf mee of ze er wel goed op stond. Het werd een foto van Josien met daarachter zes chagrijnige schrijvers in onnatuurlijke houdingen.

De foto werd verspreid, samet met persberichten over de Dif-prijs. Fons Burger was zo vriendelijk alle interviews over de prijs voor zijn rekening te nemen. Zijn naam kwam overigens in het persbericht zeer prominent terug, de schrijvers werden ergens onderaan genoemd in een opsomming.

Toen de prijs werd uitgereikt zat ik in Nieuw-Zeeland, familiebezoek. Die reis was al lang van te voren geboekt. Ik had afgesproken dat de organisatie me kon bellen. Dat gebeurde, heel vroeg in de ochtend, vanwege het tijdsverschil. Ik beantwoordde een paar vragen. De verbinding was slecht, het zaaltje was rumoerig. Ik zat aan de ontbijttafel, buiten scheen de felle zon op de palmbomen. Ik was heel blij dat ik niet in dat zaaltje zat. Ik was niet zenuwachtig, de prijs leefde totaal niet, ik was op reis. Ik hoefde alleen op tijd op te staan en de telefoon op te nemen.

Later hoorde ik dat Esther Gerritsen de prijs gewonnen had. Nog weer later hoorde ik dat ze heel lang op het afgesproken geldbedrag moest wachten. Er waren problemen bij Dif. Het verblijf van enkele weken in een kasteel in de Franse streek Auvergne bleek te bestaan uit een paar overnachtingen in een gebouwtje naast het kasteel. De reis werd niet vergoed, eten en drinken ook niet.

*

Literatuur en prijzen; een combinatie die voor leespubliek, uitgevers, boekhandels en media heel vanzelfsprekend en gewenst is, maar hoe beweegt een schrijver zich in het prijzencircus? Jan van Mersbergen werd genomineerd voor literaire prijzen, won prijzen, werd vaak niet genomineerd en won ook vaak niet, zit in de jury van een prijs en volgt het nieuws over de prijzen. In deze serie vertelt hij over zijn ervaringen. Dit is aflevering drie. Lees afleveringen één en twee.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog