Louis Stevens is de man (5): de geur

Louis Stevens is de man

Louis Stevens is de man. Echt. Lees hier de delen van Ivo Victoria's feuilleton: 'De geboorte' (met toelichting), 'De vis', 'De jeugdliefde', 'de vrijheid' en nu aflevering 5: de geur.

*

Zorgvuldig hanteerde Louis Stevens het vlijmscherpe keukenmes bij het snijden van een teentje look, met het oog op de bereiding van zijn alom geroemde pasta carbonara. Vanuit de woonkamer hoorde hij het bekende meldingsgeluid van zijn smartphone en even later kwam zijn vrouw de keuken binnen.
‘Je hebt een berichtje. Van een zekere Farah,’ zei zijn vrouw terwijl ze naast hem kwam staan. Louis Stevens keek niet op, maar concentreerde zich ten volle op het vermalen van het teentje look en zei: ‘Farah.’

‘Ja, wie is Farah?’ zei zijn vrouw en ze zei het op het welbekende toontje dat ze aansloeg als ze hem ging plagen. Het teentje look was nu bijna geheel vermalen en Louis Stevens voelde haar adem in zijn hals. Hij kon haar ruiken, de vertrouwde geur van zijn vrouw aan het eind van een lange werkdag, de pure geur van een vrouw zoals ze zelf zelden geroken wil worden maar waarover iedere man het eens zal zijn dat hij gekmakend is. En hij dacht aan Farah en haar lippen, dat ene onverbiddelijke moment in de taxi in alle vroegte, na afloop van een waanzinnig feest, die ene milliseconde die nu al een week lang de middelpuntvliedende kracht aanstuurde die bezit had genomen van de rondtollende gedachten in zijn hoofd.
‘Farah,’ zei Louis, terwijl het vlijmscherpe lemmet rakelings langs zijn vingertoppen gleed. ‘Dat zal dan Farah Vermeulen zijn.’
‘O,’ zei zijn vrouw. ‘Die naam heb ik nooit eerder gehoord.’
‘Nee,’ zei Louis. ‘Zij is een oud-studente van John. Ze was ook op die opening.’ Hij nam de snijplank en verdeelde de looksnippers met de grootst mogelijke zorgvuldigheid over het oppervlak van de pan waarin hij wat olijfolie had verhit.
‘Heb je nog wat gehoord van John,’ zei zijn vrouw.
‘Hij zit in Hong Kong,’ zei Louis. En hij dacht aan de vis, dit is mijn vis, draaide zich plots om en zei: ‘Ze is erg mooi.’
‘Ahá,’ zei zijn vrouw, met een vermakelijke verontwaardiging in ogen en toon. ‘Hoe oud is ze?’
‘Och,’ zei Louis.
‘Vijfentwintig?’
‘Nee!’ zei Louis. ‘Nee, nee lieveling.’
‘Mmm,’ zei zijn vrouw, die in de zomer vijfenveertig zou worden en daar erg tegen op keek.
‘Ze moet zéker al vijfendertig zijn,’ zei Louis. Hij grinnikte en zijn vrouw gaf hem een duw, en schonk een glas witte wijn voor zichzelf uit.
‘Heb je aan het boek geschreven vandaag,’ vroeg ze.
‘Nee,’ zei hij. ‘Ik had plots een idee voor een verhaal. Dat wilde ik eerst in de steigers zetten.’
‘Wat goed,’ zei ze. ‘Waar gaat het over of mag ik dat niet weten?’
‘Natuurlijk mag je het weten,’ zei hij. Hij zweeg. De lookgeur verspreidde zich door de keuken.
‘Mjaaa?’ zei zijn vrouw en ze giechelde.
‘O ja het verhaal,’ zei hij. ‘Het gaat over een man die zijn vrouw bedriegt.’
‘Toevallig,’ zei zijn vrouw.
‘Ja,’ zei Louis. ‘Toevallig. En terwijl hij met zijn minnares zoent en, nu ja, dingen doet, denkt hij aan zaken die niets met haar te maken hebben.’
‘Hij bedriegt ze dus allebei,’ zei zijn vrouw.
‘Ja, mmmja,’ zei hij. ‘Zo zou je het kunnen bekijken. Is niet autobiografisch hoor, deze keer.’ En weer begon hij te lachen en ook zijn vrouw lachte. Hij drukte een vluchtige zoen in haar hals, en liep de keuken uit naar de woonkamer. De televisie wierp veelkleurige flikkeringen in de gezichten van zijn beide dochters die op nauwelijks een meter afstand van het scherm rechtop stonden, in hypnose gebracht door de avonturen van een stel pratende guppy’s. Louis nam zijn telefoon, las het berichtje van Farah Vermeulen, liet zijn duim enkele seconden boven het scherm zweven terwijl hij zijn dochters bekeek, en tikte toen: ‘Straks misschien.’

Eén reactie

Conny Hoogendoorn

Intrigerend, maar laat een man in deze omstandigheden zijn telefoon uit het oog?

Conny Hoogendoorn, - 08-09-’15 13:41
We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog