Gedicht: Alexander Baneman

Alexander Baneman

Alexander Baneman (Amsterdam, 1986) publiceerde eerder proza, poëzie en artikelen in diverse literaire tijdschriften, waaronder De Parelduiker, Liter, Kluger Hans en Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift. Momenteel werkt hij aan zijn debuutroman.

mijn hand een tong

in het huis zonder ramen moet ik komen spelen
zonder mijn autootjes mijn treinen mijn muziekdoos
jij bent het raam zegt de man van het huis
doe maar alsof alleen ik door je heen mag kijken

doe maar alsof er achter jou regen was en ik
overal snel de druppels moet tellen met mijn vingers
doe maar alsof je een steenkoud raam bent met erachter
veel wit en dat je kleiner wordt dat je kozijn kraakt
ril maar ja tril maar en kraak vooral met je mond

en dat het dan buiten leeg is maar ik wel blijf zoeken
doe alsof ik iemand mis met mijn hand als een tong
aan het glas ik sein naar je ogen die de lucht zijn
en mijn ogen waarin geen vergeving slaapt
je mond open is een tunnel waar ik doorheen moet

en dat ik dan mijn adem op je druk als een stempel
ik zal eerst even de kachel uitzetten zodat het echt is
doe maar alsof ik het ovengordijn ben als de lichten aan gaan buiten
doe alsof wij moeten wachten alsof hier niemand woont

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog