Maria

500 à 1000

Een nieuwe 500 à 1000 woorden! Matthijs Eijgelshoven (1975) debuteerde eerder dit jaar met Retour Calypso en schreef voor ons 'Maria', een snapshot van een avond.

*

Ik weet niet meer zeker of ze Katie heette. Ze kwam in elk geval uit Nieuw-Zeeland en heeft de hele nacht als een plank naast me in Jaime’s bed gelegen, in een kamer die stonk naar goedkope jasmijnolie. Dat spul had Jaime van zijn zusjes gekregen, samen met een lichtblauw porseleinen brandertje. Jaime zelf lag op de vloer van zijn slaapkamer te bonken met Maria, wat ik ook had willen doen, maar Victor bonkte al iedere dag met Maria en ik had het idee dat ik daar niet tussen moest komen.

De party was spontaan begonnen in Jaime’s flat, die ook van kleine Joe was en van Andy en Guy, maar Guy was er niet. Iedereen had drank meegenomen of dope, en sigaretten, veel sigaretten. We rookten allemaal nog. Nu rookt niemand meer, ik niet, Jaime is al jaren gestopt en Maria, dat weet ik niet, maar als iemand nog rookt, dan is zij het. Niet glamorous, gewoon verlopen. Een vrouw van bijna middelbare leeftijd die overal op het balkon of in de tuin staat, omdat iedereen die ze kent, kinderen heeft. Maria heeft geen kinderen. No way.
Ik had Victor meegenomen en Victor, Maria. Maria kwam uit Valencia. Of Jaime daarom met haar lag te bonken – niet zozeer omdat ze uit Valencia kwam, maar omdat ze allebei Spaans waren – dat zou kunnen. Victor kwam via Canada uit Portugal en had een baard, zo’n kleintje, alleen om zijn mond. Daardoor zag hij er ouder uit en ook door zijn donkere ogen en stugge haar. En toen was hij ineens weg.
We draaiden muziek in de woonkamer op een draagbare stereo, cd’s en cassettebandjes die mensen hadden meegenomen. We rookten joints. De kamer stond blauw van de damp. Een paar mensen dansten op de versleten beige vloerbedekking. Ik zat op de bank naast Andy en had Jaime en Maria al een poosje niet gezien. Daar had ik geen verband tussen gelegd, de afwezigheid van Jaime en tegelijkertijd die van Maria. Ik vroeg me gewoon af waar ze was. Twee mensen lagen te vozen in de hoek achter het bijzettafeltje waar de stereo op stond en waar Andy een roze doek overheen had gegooid in een poging de flat er gezellig uit te laten zien. Ik wilde ook vozen, zeker nu de pillen inkickten.
In de gang kwam ik Victor tegen.
‘Yo, M., heb jij Maria gezien?’
Ik zocht haar ook. Door die pillen was ik totaal uitbundig en Maria was fel en had een mond die nooit stilstond.
‘Heb je een sigaret?’ Victor voelde in zijn zakken en haalde een verkreukeld pakje tevoorschijn, waar twee gebroken sigaretten in zaten. Hij haalde zijn schouders op.
‘Shit, dude,’ zei ik, en hij zei: ‘Ik ga peuken zoeken.’ Hij liep de woonkamer in.
Aan de andere kant van de gang was de keuken en daar was het rustig, omdat hij zo smerig was en er niks was om op te zitten. In de keuken stonden twee vrouwen te praten. Katie, als ze zo heette, de Nieuw-Zeelandse, die klein en donker was en van wie ik eerst dacht dat ze uit Azië kwam, en een andere vrouw, die ik niet kende. Katie ofzo rookte en ik vroeg om een peuk, die ik kreeg en onhandig aanpakte. Ze lachte om iets charmants wat ik zei en de andere vrouw ook. Ik streelde haar bovenarm, misschien ook over haar bol, ik was goed lijp, en ik ging Victor zoeken, om te vertellen dat ik sigaretten had gevonden.
Hij moet Jaime’s kamerdeur hebben opengetrokken, waarachter Jaime en Maria lagen te bonken, op dat moment al, hoewel ze dat ook nog deden toen we met zijn allen op Jaime’s kamer lagen, maar als Jaime pillen had gehad, kon hij absoluut doorbonken tot hij een ons woog zonder dat er iets gebeurde.
Het einde van het liedje was dat iemand, Andy misschien, of kleine Joe, of heel iemand anders, maar in elk geval niet Guy, me vertelde dat Victor zo uit het raam was gesprongen, ineens, zonder iets te zeggen tegen wie dan ook. De flat lag op een soort bel-etage, dus zo dramatisch als het klinkt, was het niet, je sprong uit het raam en stond anderhalve meter lager op de grond in het gras tussen de bomen, maar toch. Er was gewoon een deur. Degene die me dit vertelde, kleine Joe of Andy of heel iemand anders, zei dat Victor uit het raam was geraasd en als een kip zonder kop weggerend over het grasveld, de duisternis in. En zo was Jaime de enige die lag te bonken die avond, al was het een behoorlijke party en was iedereen lijp en dronken en werd er flink gevoosd. En Maria natuurlijk, maar die zou sowieso hebben liggen bonken, dus dat telt niet en dan kom ik toch uit bij alleen Jaime, want Katie lag als een plank naast me en ik wist niet dat ze wilde, niet bij me opgekomen, dat hoorde ik pas later van Andy, veel later.

Foto © Chris Vaughan

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog