19 Oktober 2018

Donald Ray Pollock, F.B. Hotz, K. Schippers: de redactie las een gedoseerd vertelde roman zonder sentiment, bijzonder scherpe en onderkoeld komische korte verhalen, en tastend schrijven in collagevorm.

*

Daan Stoffelsen: K. Schippers, Straks komt het

K. Schippers vraagt veel van je. Zijn nieuwste, Straks komt het, opent redelijk rustig, met een versie van 'Radar', dat in ons nummer '10 leugenaars' stond. (K. Schippers was de veertiende leugenaar.) Zijn nichtje Bente stelt dat alles gaat om zitten en staan, hij komt bij een fotozaak en ontmoet de zangeres Doortje, die pleit voor de tast als belangrijkste zintuig: ‘...’t zit in je hele houding... de verschillende druk, de touch, de aanraking van kleren tegen je huid, iets in je tas zoeken en alleen op de vorm beslissen wat.’ Je denkt: het staat, met deze personages en thema's kun je een roman vullen...

Abonneer je op Revisor

Een boek als welkomstgeschenk, 4 nummers en 1 login

Koop Revisor los!

Bestel het nieuwste nummer bij de boekhandel

18 Oktober 2018

Hier het tweede, al aangekondigde verhaal, van Lotte Dondorp, in de reeks 500 à 1.000 woorden. Na 'Kapstokken' vandaag: 'De vleermuis'.

*

Toen ik er voor de derde keer kwam groette hij niet meer bij het opendoen. Hij keek me aan en stapte opzij om me binnen te laten. Ik ging aan de houten tafel bij de vensterbank zitten, waar mijn vulpen en schrift al voor me klaarlagen. ‘Wedden dat jij daar niet naar binnen durft te gaan,’ had Jérome gezegd.

‘Je krijgt drie gulden als je er binnen bent en vijf als je er langer dan een uur blijft.’ Samen met de andere jongens uit de straat hadden we al vaker een glimp van zijn woonkamer proberen op te vangen, door de woekering van de langzaam bruin geworden kamerplanten op de vensterbank heen. Soms zagen we hem buiten lopen. Hij droeg een linnen boodschappentas waarvan een van de hengsels stuk was gegaan. Zijn linkervoet bewoog bij elke stap iets naar binnen en hij keek niet door de ramen van de huizen, zoals alle andere mensen die door de straat liepen.

Lees onze nieuwsbrief

Het is gratis, en maandelijks

Schrijf mee aan Revisor

Stuur je proza, poëzie of essayistiek in

17 Oktober 2018

1. Het begin

Jouw dromen tussen mijn dromen

Hoera! Een nieuw feuilleton, ditmaal door Fiep van Bodegom: 'Jouw dromen tussen mijn dromen'. Ze neemt ons mee naar een nabije toekomst waar mensen niet meer zijn wie ze lijken. Dat is niet erg, dat is gruwelijk, en mooi. Lees Van Bodegom!

*

‘A very very romantic story, plunging (as romanticism will) from sappy sweetness to sick cruelty, with not much actual humanity in between.’  Ursula K. le Guin, The Wave in the Mind)

Ik denk dat het een mens was, maar zijn gezicht bleef steeds afglijden. Hij ving het op met een hand bij de kin en duwde het terug, even achteloos als hij het haar dat steeds in zijn ogen viel van zijn voorhoofd veegde. Een gebaar waar ik aanvankelijk nauwelijks bij stil bleef staan, zoals wanneer je een linkshandige ziet schrijven.

12 Oktober 2018

Hanya Yanagihara, Rachel Cusk: de redactie las een grootse roman die vooral vertelt, vertelt, vertelt, en twee kleine romans die op een onpersoonlijke manier observeren. Over hoe we vertellen, en hoe vragen tot verhalen leidt.

*

Jan van Mersbergen: Hanya Yanagihara, Een klein leven

De titel verklapt het eigenlijk al: een boek dat Een klein leven heet moet wel gaan over een heleboel wissewasjes en over een lange periode. Veel pagina’s met kleinigheden. Aan die verwachting beantwoordt de bejubelde roman. Zeer terecht bejubeld trouwens, want Een klein leven van Hanya Yanagihara is een grootse, veelomvattende en goed geschreven roman, maar ook vermoeiend door de omvang en vooral door de manier van vertellen.

10 Oktober 2018

Deze week vernamen wij dat Dirk Ayelt Kooiman (1946-2018) 2 oktober overleden is. Kooiman was een van de oprichters van Soma en de opvolger, De Revisor, en bleef redacteur tot 1994. Zijn eerste bijdrage aan het tijdschrift waren twee prozastukken, 'Souvenirs, genummerd VIII en X'. Ze zijn te lezen op Revisor.nl; ander werk van Kooiman voor Revisor, maar ook zijn roman Montyn, is terug te vinden op DBNL.org.

05 Oktober 2018

Marente de Moor, Mathijs Deen: de redacteur las een geestige, mysterieuze, Russische kantelroman over verhalen, en geslaagde literaire non-fictie.

*

Daan Stoffelsen: Mathijs Deen, De Wadden, en Marente de Moor, Foon

Mijn voornemen me te storten op vertrouwde en nieuwe schrijfsters (Marente de Moor en Rachel Cusk respectievelijk), werd gefnuikt door fascinerende mannenliteratuur. Die benaming is niet helemaal eerlijk, want al schrijft Mathijs Deen non-fictie, en is hij man, zijn geschiedschrijving blijft dicht bij de mensen en hun verhalen.

01 Oktober 2018

Dit keer twee verhalen van één schrijver in de reeks 500 à 1.000 woorden. Vandaag: 'Kapstokken'. Volgende week: 'De vleermuis'. Van Lotte Dondorp.

*

Er was iemand in de stal geweest. Ze wist het zeker, al was er niets verdwenen of veranderd, stond de schop naast de deuropening nog precies hetzelfde als ze hem had neergezet en bewogen de staarten van de koeien in het ritme dat ze van ze gewend was. Het was een geur misschien, of een spanning bij de beesten die alleen zij kon aanvoelen.

21 September 2018

Jon McGregor, Marja Pruis: de redactie las een voor de Booker Prize genomineerde roman waarin wat er ook gebeurt vooral de tijd verstrijkt, en biografische literaire non-fictie.

*

Jan van Mersbergen: Jon McGregor, Reservoir 13

Meestal geef ik een boek veertig bladzijden de kans. Als ik voor die bladzijden al kijk hoe ver ik ben en steeds naar ergens in de twintig of dertig zit en ik ongeduldig wordt en het eigenlijk niet opschiet, dan leg ik het boek weg. Haalt een boek de honderd pagina’s, of beter gezegd: haal ik als lezer in een boek de honderd pagina’s, dan is het boek dus wel in orde, maar als het dan hapert is de teleurstelling groter.

12 September 2018

Er zijn gebeurtenissen die zich altijd, ook in de herinnering, in de tegenwoordige tijd afspelen. Ze zweven aan, blijven even, trekken zich dan weer terug. De tegenwoordige tijd is onbeholpen, maar eerlijk, heeft nog niet de tijd gehad zich te bedenken, te corrigeren, excuses te verzinnen, zijn rauwheid te maskeren of te verfraaien.

2006, Het satijnen hart. Een kunstenaar in ruste leest dat zijn grote geliefde, dat rotwijf dat hem verliet, overleden is. Hij is oud.

12 September 2018

Kleinigheden zijn belangrijk, zei de dominee en schreef god voortaan met een kleine letter. De moedervlek onder het haar van de geliefde; wie die niet opmerkt zal nooit helemaal een goed minnaar worden.
Elke dag om dezelfde tijd dreef er een condoom door de gracht.

1969, 'Hoe ik mijn verjaardag vierde', uit Hoe ik mijn verjaardag vierde. Details doen ertoe, dat valt niet te ontkennen. Moedervlekken ook. Maar die dominee, het condoom?

07 September 2018

Arnon Grunberg, Dennis Lehane, Mirjam van Hengel: de redactie las een volle, grunbergiaanse roman, een biografie die ook als boek geslaagd is, en een poëtisch harde thriller.

*

Daan Stoffelsen: Mirjam van Hengel, Een knipperend ogenblik

In ons Redactioneel schreef ik: 'Campert? Een Revisorauteur? Ja, in de eerste jaargangen dook hij een aantal keren op, zoals hij vaker nieuwe tijdschriften zijn zegen gaf met een gedicht of twee. Hij heeft menig tijdschrift ruimschoots overleefd.' Maar ook op een andere manier heeft Remco Campert iets betekend voor Revisor. 'Remco Campert heeft me altijd gezegd: een uitgeverij moet nooit zelf een tijdschrift beginnen, dat moeten auteurs zelf doen.' Dus als ze dan op je afstappen... Het was een van de argumenten waarmee Suzanne Holtzer, Camperts redacteur en vanaf dat moment ook de onze als tijdschriftredactie, Revisor binnenhaalde bij De Bezige Bij. Mede dankzij Campert konden we #20, onder hoofdredactie van Bernke Klein Zandvoort, maken. Dankuwel meneer Campert!

06 September 2018

Deze week verscheen Revisor #20, het Campertnummer. Rondom de verschijning hernemen we Camperts Revisorbijdragen (poëzie én proza) van weleer en poëzie van K. Michel bij zijn tachtigste verjaardag - en  mini-essays van Daan Stoffelsen, Teddy Tops' verhaal 'In de kast' en Jan van Mersbergens 'Midden in het leven'. Lezen!

Waarom ik met Arjen Lubach door de krochten van het theater liep weet ik niet meer. Om ergens een sigaret te kunnen roken, vermoed ik. Maar ik rook al jaren niet meer en of Arjen ooit gerookt heeft durf ik niet met zekerheid te zeggen.

05 September 2018

Gisteren verscheen Revisor #20, het Campertnummer. Rondom de verschijning publiceren we nieuw proza van Jan Mersbergen en Teddy Tops, en mini-essays van Daan Stoffelsen, en we hernemen een gedicht van K. Michel dat hij schreef bij zijn tachtigste verjaardag. En we hernemen twee van drie bijdragen van Remco Campert aan Revisor. '1975' verscheen in het vijfde nummer van de tweede jaargang, tussen werk van Habakuk II de Balker, Chr.J. van Geel, J. Bernlef, Judith Herzberg, Willem Jan Otten, Hans Tentije, Paul Rodenko, Martin Reints en Anneke Brassinga.

*

Rare jaren, deze jaren,
niets komies, veel mislukt
rollende stenen zonder mos

05 September 2018

Gisteren verscheen Revisor #20, het Campertnummer. Rondom de verschijning publiceren we nieuw proza van Jan Mersbergen en Teddy Tops, en mini-essays van Daan Stoffelsen, en we hernemen een gedicht van K. Michel dat hij schreef bij zijn tachtigste verjaardag. En we hernemen twee van drie bijdragen van Remco Campert aan Revisor. In het dubbelnummer 9 & 10 van de eerste jaargang (1974) stelt de redactie 'Acht vragen aan twaalf schrijvers' over film & literatuur. Ook Hugo Claus, Judith Herzberg en Kees van Kooten werden bevraagd. Alleen Campert en Heere Heeresma beantwoorden de vragen in lopende tekst. Camperts biograaf Mirjam van Hengel citeert er smakelijk uit - en vertelt in Een knipperend ogenblik over de uiteindelijke opnames van Het leven is verrukkulluk.

*

In 1960 kwam er van Johan van der Keuken (toen nog Joan) een kort speelfilmpje uit, Een Zondag, waarvoor ik het scenario had geschreven. Johan kende ik al een tijdje, ik had de tekst geschreven bij een fotoboek van hem en dat vroeg hij me omdat hij op de middelbare school enige bewondering voor de vijftigers had opgedaan. De film, met o.a. een glansrol van Rob van Gennep, werd midden in de winter in Zandvoort opgenomen. Ervaringloos als ik op dat gebied was, wenste ik het filmen mee te maken.

Omhoog