29 September 2017

Mathijs Deen, Tom Lanoye, Eva Meijer, Rob van Essen: de redactie volgde een sterke dwingende verteller in een boerenomgeving, en een doserende en essayerende verteller in tijden van terreur, las een essay over dierenrechten en begreep een roman over het boekenvak niet.

*

Jan van Mersbergen: Mathijs Deen, Onder de mensen

In recensies is Onder de mensen vergeleken met Boven is het stil van Gerbrand Bakker, wat maar weer eens duidelijk maakt dat er te vaak over boeken geschreven wordt als over eendimentionale producten. Het ene boek gaat over een boerenzoon dus het andere boek over een boerenzoon moet daar wel op lijken. Hetzelfde presteerde het boekenpanel van DWDD dat Godin, held van Gustaaf Peek vergeleek met Vijftig tinten, want ja, er komt ook seks in voor. Buiten de setting op het platteland hebben Onder de mensen en Boven is het stil amper overeenkomsten.

28 September 2017

Omslagvoorstellen

Schrijfdagboek uit de rivier

Na acht romans schreef Jan van Mersbergen een thriller. Voor Revisor hield hij bij hoe dat schrijven hem verging en laat hij de vorderingen van zijn tweede thriller zien in een nieuw schrijfdagboek.

Vandaag de negende aflevering: de eerste omslagvoorstellen.

(Lees ook deel 1: 'Begin', deel 2: 'Frederik', deel 3: 'Roman vs thriller', deel 4:  'Er gebeurt niks.', deel 5: 'Het verhaal van de boom', deel 6: 'Moeder en vader', deel 7: 'Kippenvel' en deel 8: 'Lunch en borrel'.

22 September 2017

Deze week las de redactie twee tegengestelden, want de Vertel me het einde is nou precies wat je bij een thriller nooit moet doen, ook niet bij de goeie literaire thriller van Dirk Kurbjuweit die Jan van Mersbergen las. Zijn twee collega-redacteuren lazen allebei het boek van Valeria Luiselli met die titel - hoewel het haar ook niet lukt.

*

Jan van Mersbergen: Dirk Kurbjuweit, Angst

Een literaire thriller met de titel Angst, geschreven door Duitser Dirk Kurbjuweit, heeft me een aantal mooie leesuurtjes bezorgd. De stijl is heel verzorgd. De quotes van Herman Koch (stalgenoot bij Ambo Anthos) duiden op een link tussen zijn manier van vertellen en de verteller van Kurbjuweit, en dat klopt. Het diner en De greppel hebben ook een vlotte verteller die de lezer heel soepel meevoert langs actuele morele kwesties.

15 September 2017

Paolo Cognetti, Thomas Verbogt, Emily Ruskovich: de redactie las een bijzondere roman met sterke natuurscènes en af en toe wat kitsch, een idylle met hamerpassages, en een mijnboek met te veel gevoelsduiding.

*

Thomas Heerma van Voss: Paolo Cognetti, De acht bergen

‘Mijn vader had de pest aan skiërs, hij wilde absoluut niets met ze te maken hebben: hij vond het niet kunnen dat mensen voor de lol over een door bulldozers geëgaliseerde en met een gemotoriseerde kabelbaan uitgeruste heling een berg afdaalden zonder zich eerst de moeite te hebben getroost die te beklimmen.’

Een bijzondere roman, dit net door Yond Boeke en Patty Krone vertaalde werk van de Italiaanse Paolo Cognetti.

12 September 2017

Fragment: Yucca

Bij 'Gewonde en ontbrekende beren'

Bij Daan Stoffelsens essay 'Gewonde en ontbrekende beren' in Revisor #16 (koop dat nummer! Word abonnee!) kunt u zijn vorige blog 'Bootje' lezen, maar het is ook zeker de moeite waard meer in Peter Terrins Yucca te lezen, dat genomineerd is voor de ECI Literatuurprijs (en in onze leesrubriek al werd geprezen, 2016-7, 8, 13). We mochten relevante fragmenten uit de roman op Revisor.nl publiceren, bij wijze van satellietverhaal.

I

Voor mijn eerste performance in Berlijn was ik bloednerveus. Hoewel ik geen woord sprak had ik de indruk dat het in een ander taalgebied niet zou aanslaan, ik was nog jong, Willem, ik geloof net geen achttien. Het werk heette De ommekeer in het leven van Beer. Ik was bang dat alles doorprikt zou worden, dat ik problemen zou krijgen. Maak je geen zorgen, drukte Bernhard me in de taxi op het hart.

11 September 2017

Lunch en borrel

Schrijfdagboek uit de rivier

Na acht romans schreef Jan van Mersbergen een thriller. Voor de Revisor hield hij bij hoe dat schrijven hem verging en laat hij de vorderingen van zijn tweede thriller zien in een nieuw schrijfdagboek.
Vandaag de achtste aflevering: een lunchafspraak met de redacteur en de uitgever, voorafgegaan door een auteursfeest.

(Lees ook deel 1: 'Begin', deel 2: 'Frederik', deel 3: 'Roman vs thriller', deel 4:  'Er gebeurt niks.', deel 5: 'Het verhaal van de boom', deel 6: 'Moeder en vader' en deel 7: 'Kippenvel'.

08 September 2017

Roman Helinski, Michael Dibdin en Daniël Rovers: net voor het sluiten van de zomervakantie las de redactie de tweede roman van een sympathieke Limburger, een Siciliaans misdaadboek en een klein boek van Daniël Rovers.

*

Thomas Heerma van Voss: Roman Helinksi, De wafelfabriek

De wafelfabriek is een merkwaardig en bijzonder soepel geschreven boek — in geen enkel opzicht past het bij het soort proza dat enigszins beginnende Nederlandse auteurs tegenwoordig schrijven. Nergens psychologische ontleding op de vierkante meter, sowieso geen focalisatie vanuit een van de personages, dit hele verhaal wordt verteld door een hogere instantie. Die met een aangename vaart de geschiedenis van deze wafelfabriek omschrijft, vanaf het moment dat ene Arka Narovski ten tonele verschijnt. Een charismatische, grote man die beweert ex-militair te zijn, maar dat komen we nooit met zekerheid te weten. Zoals je eigenlijk niets over hem te weten komt. Het draait ook niet om hemzelf, het gaat om wat hij teweeg brengt: hij stookt tussen de fabrieksmedewerkers, hij prikkelt en sart ze net zo lang tot ze in opstand komen. Tegen de directeur, tegen de regelmaat der dingen.

02 September 2017

Twee jaar geleden spoelde Alan Kurdi aan. Hij was zo oud als mijn zoon nu is, een onbekende, wiens foto’s plots de voorpagina’s van kranten, de openingen van journaals bepaalden. Het leverde publieke protesten op en politiek medeleven en een belangrijke discussie over of journalisten kinderlijkjes moesten tonen – ook al was Alan maar een van de vele, een intiem beeld dat voor een grotere werkelijkheid stond. Maar zijn lot raakte me, en mensen over heel de wereld. En nu weer. Waardoor? En kan literatuur me helpen het antwoord op die vraag te vinden? Of zelfs: kan literatuur helpen bij zulke drama’s?

Omhoog