29 December 2017

We maken het eerste jaar vol van de leesrubriek van de redactie van Revisor. Tijd voor een terugblik. Wat waren de beste boeken? Ze werden volgens ons geschreven door Jane Gardam, Yasmine Reza en Koen Peeters - al komt er telkens meteen een sliert andere namen achteraan. En waar blijven de eindejaarsgeschenken? Is het erg dat we niet zoveel meer herinneren van onze leeservaringen? Wat is er eigenlijk leuk aan eindejaarslijstjes? Aanbevelingen en vragen, en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

(Lees ook ons kerstpakket - en overweeg Revisor te steunen.)

22 December 2017

Paolo Cognetti, Pieter Waterdrinker: de redactie las een roman over de bergen waarin alles klopt, en een Russische roman die als literaire non-fictie al zeer geslaagd is.

*

Jan van Mersbergen: Paolo Cognetti, De acht bergen

Het beste boek over de bergen was voor mij Een heel leven, van Robert Seethaler. Tot nu. Van de boekenbonnen die ik laatst na een literaire avond kreeg kocht ik namelijk De acht bergen van Paolo Cognetti, ik begon direct te lezen en las het heel snel uit. De acht bergen is met recht een bestseller. Eigenlijk is het de roman die laat zien dat het heel goed mogelijk is voor een breed publiek een mooi literair boek te maken dat op die verkooplijsten niet misstaat.

21 December 2017

24 november vond in Perdu de avond 'Vertel ons de waarheid (je mag liegen)' plaats, naar aanleiding van het verschijnen van Revisor 17: 10 leugenaars. Daan Stoffelsen leidde de avond in, Laura Broekhuysen, Merel Bem en Bernke Klein Zandvoort droegen hun essays voor en Martin Rombouts kwam met een nieuwe tekst over het onderwerp. Lees de twaalfde (zestiende) leugenaar, met 'Waarom ik lieg (week 47/week 48)'.

*

Omdat ik daar geen zin in heb
Omdat ik dit niet wil
Omdat iedereen het doet
Omdat ik geen zin heb om je uit te leggen waarom echt
Omdat je zegt: maar geef nou eens antwoord op wat ik vroeg, terwijl ik net dacht dat het me was gelukt, het onderwerp veranderen

18 December 2017

Aflevering #6 alweer van Shira Kellers feuilleton Paul. 

6. Bersiap

Batavia, 2 december 1945

Iedere avond, vroeger: zodra het licht in de gang uit ging liet mijn broer zich van het stapelbed naar beneden zakken, landde bovenop me, werkte zich onder de deken, dreef zijn been tussen de mijne, arm om mijn middel, en vertelde fluisterend een verhaal dat hij had gelezen of dat hij kende van school. Herinner me het verhaal over Orpheus die zijn geliefde verloor en in de onderwereld afdaalde om haar terug te halen, dat moet hij vaak verteld hebben, ik vind het nog altijd een prachtig verhaal.

15 December 2017

Haruki Murakami, Sebastian Faulks, Gustaaf Peek, Tommy Wieringa: de redactie las deze week vier boeken, waarvan er twee een eerste deel zijn, Murakami noemt zijn nieuwste dikke boek een eerste deel en over Faulks' roman is zo veel te zeggen dat Jan van Mersbergen zich beperkte tot het eerste deel. Verder nog Gustaaf Peek en de laatste Wieringa en de vraag over het engagement.

*

Thomas Heerma van Voss: Haruki Murakami – De moord op Commendatore (Deel 1: een idea verschijnt)

Ooit werd ik in Utrecht geïnterviewd over literaire helden en antihelden. Over wie ik verrassend vond en welke schrijvers en schrijfsters me - ondanks hun goede reputatie - maar niet bereikten. Het was een aangename avond, het café zat flink vol, mensen luisterden en er werd een quiz gespeeld, altijd goed. Maar toen, halverwege, liet ik me ontvallen dat ik niet veel had met het werk van Murakami. Dat ik sommige boeken aardig vond, deels mooi zelfs, maar dat de fantasie en stijl me soms echt tegenstonden. En dat ik de af en toe lyrische reacties niet begreep. Direct kwam er protest uit de zaal, iemand riep dat ik er niets van begrepen had, een ander lachte me gewoon uit. De rest van de avond kwam het niet meer goed, wat ik ook zei of probeerde, welke vragen er ook werden gesteld.

09 December 2017

7 november sprak Tom Lanoye bij Athenaeum Boekhandel met Daan Stoffelsen over Zuivering, zijn nieuwe roman. Over zijn concrete vrees voor België, de agenten op de hoeken van de straten van de Antwerpse joodse wijk. Over zijn oude wens een personage met een spraakgebrek in te zetten. Over de echte haan en het echte herenhuis. Over eigenaardige beroepen. Over taal. Over engagement. Een uur spreekkunst van de man die alleen de Nobelprijs nog niet gewonnen heeft (volgens Maarten Asscher) in de 'tepel van de Nederlandse literatuur' (volgens Tom Lanoye). Beluister nu de podcast.

08 December 2017

Lia Tilon, Luke Harding, Klaas Knooihuizen: de redactie las een beheerste roman over een geweldig avontuur, een schrijnend, alarmerend en goed geschreven boek over Team Trump en heldere, geestige verhalen.

*

Jan van Mersbergen: Klaas Knooihuizen, Toen wij naar Oostenrijk gingen, liepen er paarden en koeien op de weg

In het komende papieren nummer van Revisor zal een verhaal staan van Klaas Knooihuizen. Ooit zag ik hem live een verslag schrijven van een literaire avond in het kleine gezellige Torpedo-theater. Dat deed hij erg goed. Dus ik wilde graag een verhaal van hem, en ik vroeg hem: Wil je een verhaal voor ons schrijven? Proza, fictie, zoveel woorden.
Oké.

05 December 2017

Nieuw verhalend proza! Het vijfde deel van Shira Kellers feuilleton Paul.

*

5. Tangerang

Java, Kamp Tangerang, maart 1944

Verwend. Overschot aan aandacht. Daar word je een naar mens van dat vervelende dagboeken bijhoudt. Mocht iemand dit ooit lezen: neem me niet kwalijk voor alles wat hieraan voorafging. Ik had te veel tijd en te weinig problemen. Dan ga je zwelgen. Vanaf nu gaat alles beter. Qua dagboek. Het is oorlog.

01 December 2017

Martin Michael Driessen, Wislawa Szymborska: de redactie leest een sobere komedie met afstand en heldere Nobelprijspoëzie.

*

Daan Stoffelsen: Martin Michael Driessen, De pelikaan

Deze week las ik het nieuwe boek van de ECI Literatuurprijs-winnaar van vorig jaar. Ik heb wel meer van Driessen gelezen, met wisselend plezier. Ik vond Gars (1999) dodelijk vermoeiend, en Vader van God (2012) ook nogal flauw. Maar Een ware held (2013) is een voorbeeldige novelle, en wat ik van Rivieren (2016) las, beviel me ook goed. Het zijn wel allemaal erg verschillende boeken, Driessen schrijft zoals P.F. Thomése elke keer weer een heel ander boek. Dat maakt zijn schrijverschap onvoorspelbaar en sympathiek.

Omhoog