22 Mei 2019

Verdeeld over vijf verdiepingen zonder liften, bij het hijstouw en de katrol, tussen Romeinse vaasjes en op de etnograficazolder wekken vijf schrijvers en een beeldend kunstenaar De Verzamelaar tot leven.

Een avond, woensdag 19 juni vanaf 19.30 bij Veilinggebouw de Zwaan, dat dit jaar zijn 200ste verjaardag viert, over de criteria van een verzameling, het toekennen van verhalen aan spullen, stof, Marie Kondo, Stefan Simchowitz en cargo-cults, met Simon(e) van Saarloos, Maartje Wortel, Roelof ten Napel, Tsead Bruinja, Vibeke Mascini en Helena Hoogenkamp - en met jou?

20 Mei 2019

Vogelstand

Gezonken moer IX

Miek Zwamborn woont sinds de zomer van 2016 op het eiland Mull aan de Schotse westkust waar ze samen met Rutger Emmelkamp aan een observatiepost op het meest zuidwestelijke puntje van het eiland bouwt, uitkijkend over de Atlantische Oceaan. Knockvologan Studies wordt een studieplek zonder muren, ontworpen als een levend archief en richt zich op de ruigte rondom. In ‘Gezonken Moer’ zoekt Zwamborn naar de details in die ruigte. Lees ook aflevering 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8.

*

‘Kunnen jullie twee dagen missen,’ vraagt Aimil, de ranger, ‘om me te helpen met het tellen van black quillemots rond Staffa?’ Ze weet niet zeker of de zeekoeten al zijn teruggekomen uit het zuiden. De telling zelf kost hooguit een uur, maar omdat de vogels voor het broedseizoen alleen rond zonsopkomst op het water gaan zitten, zullen we moeten kamperen. Overnachten op een onbewoond eiland, wie zegt daar nee op?

17 Mei 2019

Cynan Jones, Berthe Spoelstra, Deon Meyer: de redacteur las mooie moderne sprookjes die spelen met echtheid, een aangrijpende en kalme roman, en een schrijversontdekkingsreis op een praktische manier. (Bonustekst: op Jan van Mersbergens eigen site, waar onderstaande ook te vinden is, staat óók een bespreking van Manon Uphoffs Vallen is als vliegen. Lezen!)

*

Jan van Mersbergen: Cynan Jones, 3 sprookjes & Berthe Spoelstra, Schemerland & Deon Meyer, Proteus

De afgelopen week las ik drie boeken met totaal verschillende vertellingen die me alle drie op hun eigen manier wezen op taal en vertellingen, op het nu en het verleden van een verhaal en vertelling, op krachtige betrouwbare taal door een onbetrouwbare verwarde verteller en op een zoektocht naar verschillen tussen schrijver en personage die uiteindelijk de vondst van overeenkomsten bleek te moeten zijn.

15 Mei 2019

Waar is Katharina?

500 à 1.000

Nieuw proza! Dit korte verhaal van debutant Jasper Rebel dook op in onze stapel ingezonden kopij. We waren er meteen van gecharmeerd: het heeft een heel eigen toon, dit verhaal over een man van wie een van de belangrijkste zintuigen is aangetast.

I

Hamburg was een goede stad voor een polaroidverkoper. Met enige moeite vond hij er zijn weg. Hij volgde stemmen, geluiden, de drukte op straat. Zijn handen waren gewend hem te leiden langs vochtige muren en roestige bruggen.  Er waren altijd mensen op straat, ook ’s nachts. Hij verkocht vaak een foto. Soms aan mannen alleen die hun geluk wilden delen, vaak ook aan vrouwen, die ergens anders hadden willen zijn. Maar meestal was het de gimmick natuurlijk. Kijken of de blinde überhaupt het zoenende stelletje in beeld kon krijgen.

14 Mei 2019

Rob van Essen, winnaar van de Libris Literatuurprijs 2019, schreef in 2009 en 2011 voor De Revisor. In het zesde nummer van 2009 schreef hij 'De enige goede schrijver is een dode schrijver'. Wij hernemen dat stuk in de aanloop naar het interview aanstaande vrijdag: Athenaeum vs. Revisor: Rob van Essen vs. Daan Stoffelsen (wees welkom!).

*

Schrijvers willen natuurlijk van alles, het is nooit genoeg en dat is nu juist het tragische, maar wat ze eigenlijk willen is het volgende: ze willen een trein binnenstappen en meteen nadat ze zijn gaan zitten iemand ontdekken die een boek van hen leest. De schrijver vergeet alles om zich heen en kijkt roerloos naar die ene lezer, die zich aandachtig door zijn boek heen werkt. Als de lezer al opkijkt, lijkt hij dat alleen maar te doen om zich daarna weer met hernieuwde kracht op het boek te kunnen werpen.

10 Mei 2019

Arjen Mulder, Rebekka de Wit: de redacteur is op zoek naar verrassingen in non-fictie en vindt andere perspectieven in een origineel, overtuigend en af en toe iets te degelijk boek over planten en in een persoonlijke omdenk-essaybundel over thema's van nu.

*

Daan Stoffelsen: Arjen Mulder, Vanuit de plant gezien & Rebekka de Wit, Afhankelijkheidsverklaring

Ik hoor het me telkens weer zeggen: de roman bepaalt wat literatuur is. Je bepaalt dus onvermijdelijk ook wat literaire non-fictie is op basis van de vorm van het dominante literaire genre, de roman. Literatuur die bepaald wordt door karaktertekening, enscenering, dialogen, stijl, plot - en die goed wordt door ambachtelijke perfectionering, maar beter door de variatie, de verrassing. Zo kun je van het literairste non-fictiegenre, het essay, zeggen dat karaktertekening zich vertaalt in een persoonlijke insteek, door scènes, door vergelijkingen en beeldspraak.

10 Mei 2019

Een ingelaste, zeer actuele aflevering van onze interviewreeks: vrijdag 17 mei om 17.00 bij Athenaeum Boekhandel & Nieuwscentrum aan het Spui te Amsterdam gaat Daan Stoffelsen in gesprek met Rob van Essen, wiens roman De goede zoon met de Libris Literatuurprijs 2019 bekroond werd. Het is de tiende aflevering van de interviewreeks van De Revisor en Athenaeum. Je bent van harte welkom.

Aanmelden

08 Mei 2019

Twee gedichten, ditmaal van twee dichters: Martine van der Reijden en Mattijs Deraedt. 'onder druk geeft traagschuim lichamen prijs', schrijft Van der Reijden in 'minnebrand'. En 'Nu vul ik mijn longen / met de berglucht uit mijn puffer, / streel ik mijn diploma', schrijft Deraedt.

*

minnebrand

vuurrood lijnenpatroon op het wijnglas 
vertelt loslippig over samenzijn verloren kussen
blozen de kristallen kelk
onze lakens ruiken lavendelfris 
onder druk geeft traagschuim lichamen prijs

06 Mei 2019

Standing Stone

Gezonken moer VIII

Miek Zwamborn woont sinds de zomer van 2016 op het eiland Mull aan de Schotse westkust waar ze samen met Rutger Emmelkamp aan een observatiepost op het meest zuidwestelijke puntje van het eiland bouwt, uitkijkend over de Atlantische Oceaan. Knockvologan Studies wordt een studieplek zonder muren, ontworpen als een levend archief en richt zich op de ruigte rondom. In ‘Gezonken Moer’ zoekt Zwamborn naar de details in die ruigte. Lees ook aflevering 123456 en 7.

*

Op weg naar het dorp kom ik John, de imker, tegen. De afgelopen twee maanden is hij met zijn vrouw en dochtertje Wren op rondreis geweest door Schotland. ‘I am totally skinned,’ zegt hij, ‘daarom werk ik nu overal en nergens.’ Vandaag sloopt hij het muurtje naast de winkel in ruil voor wat boodschappen. Achter de roze granieten muur, die al voor de helft is neergeslagen, staan Johns broodtrommel en thermosfles. Bij het zien ervan denk ik aan hoe ze later vandaag zonder de beschutting van de muur zullen afsteken tegen de lucht, eenzaam rechtop als een standing stone in het veld.

03 Mei 2019

De hesjes wassen, de ballen oppompen, de lijnen op het speelveld trekken: onzichtbare, maar belangrijke klussen die een wedstrijd mogelijk maken. Maar wie is De Materiaalman eigenlijk?

In de derde aflevering van Het Personage, vrijdag 17 mei vanaf 19.30 bij Voetbalclub Wartburgia geven vijf schrijvers, een fluitist en een beeldend kunstenaar De Materiaalman een stem. Een literaire dwaaltocht over de velden, langs de frituur en het washok. Met bijdragen van Erik-Jan Harmens, Asha Karami, P.F. Thomése, Paulien Oltheten, Maarten van der Graaff, Erik Bindervoet en Maaike van der Linde - en met jou?

Omhoog