» ga terug naar de website
De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Zin

'ik kan mijn stuurloos// verglijdende tijd aan niet één voorbijtrekkend beeld beloven'

Norbert Hummelt, vertaald uit het Duits door Jan Baeke en Erik de Smedt. Uit: Geen veerman, geen Styx. Azul press, 2014.

Zin

Veel later, toen hij een oude weduwnaar was, op winterse dagen met de zon pal in zijn kamer, en vaak na het eten van de Noord-Afrikaanse casserole die regelmatig op het menu verscheen en waaraan zijn mond tot 's avonds de herinnering overhield aan de pain d'épices uit zijn schooltijd, liet hij in het stille bijzijn van zijn enige kleindochter de tranen over zijn wangen rollen, en werd hem door zijn oogappel niets gevraagd.

Zin

Dimphey zat naast me omdat ik zei dat ze daar moest zitten en jij zat tegenover ons en het was laat en je zat te wiegen en ik zag de slangen en ik wist dat ze er niet echt waren godverdomme maar ze waren er, ze waren er en ik zei het en ze begreep me niet en ze verdiende een tik maar ik gaf geen tikken als jij erbij was, en ondertussen zag ik ze in mijn ooghoeken, die slangen die slangen die slangen en je ging maar niet slapen al zei ik het honderd keer honderd keer en jullie schrokken toen ik met mijn hand op tafel sloeg en nu ga je naar bed.

Zin

Ze kon haar tenen en haar knieën zien, minuscule luchtbelletjes aan elke afzonderlijke schaamhaar, een vreemde lichtbreking bij haar buik en onderarmen; alsof het onderlichaam van iemand anders was, niet goed paste.

Zin

en in die stilte hoorde spreker de houtwormen
in de planken waar zijn lessenaar nog op stond

(uit Tussen de gebeurtenissen. De Bezige Bij, 2000.)