Mails aan een jonge fotografe III

Onderwerp: voorbij de ander

Beste Juffrouw Fisher,

Het werk schiet op. Het dak werd binnen de week vervangen en de constructie van mijn schrijfkamer staat er: een dakkapel van drieënhalve meter breed en meer dan twee meter hoog, de perfecte plaats om na te denken en te werken, hoewel ik er zeker van ben dat ik de eerste maanden vooral de tuintjes van de buren zal bespioneren, de schakeringen van het groen in het park in me zal opnemen, het glanzende metaalblauw van eksters en boerenzwaluwen, de ochtend, de middag en de avond op de Boekentoren!

Een half jaar geleden kwam mijn broer een paar dagen logeren; hij was op doorreis naar Brugge en had behalve een goede fles eilandwhisky een interessant citaat van Nietzsche meegebracht. Ik weet niet of u Duits leest? Het is zoals met Shakespeare, als u de volgende woorden niet begrijpt zult u ze misschien aanvoelen. ‘Reife des Mannes: das heißt den Ernst wiedergefunden haben, den man als Kind hatte, beim Spiel,’ aldus Nietzsche in Voorbij Goed en Kwaad. In iedereen zit een kind, juffrouw Fisher, ook in u! Ontvang het met open armen, het zal u de ernst waarmee u met uw poppen of soldaatjes speelde teruggeven, u influisteren om een netwerk van gelijkgestemde speelkameraadjes samen te stellen en het werk te bekijken van de fotografen die de fotografen die u zelf goed vindt, ook goed vinden, de boeken te lezen die ze aanbevelen, naar hun favoriete films te kijken, hun lievelingseten klaar te maken, maar op te letten voor succesverhalen: een pan paella voor honderd mensen is nooit zo lekker als een pan voor twee…

Zoals Nietzsche zich 'voorbij goed en kwaad' begeeft, zo moet u zich voorbij de andere begeven. Daarom: wees niet nieuwsgierig naar wat ze over u of uw werk beweren. Iedere criticus legt zijn eigen mogelijkheden en beperkingen bloot als hij uw werk bespreekt. Herinner u hoe ze het dadaïsme en het kubisme op uw collages loslieten, terwijl u als kind gewoon graag de magazines van uw moeder verscheurde. Er bestaat voor alles een uitleg, juffrouw Fisher, maar wat u maakt en scheurt vloeit voort uit uw karakter en uw geschiedenis. Als u die geschiedenis omwoelt en dat karakter blootlegt, zult u uw obsessies leren kenen en begrijpen waarom u doet wat u doet; de zelfverwezenlijking schittert voorbij de welgemeende interesse van de andere, voorbij zijn schouderklopjes, zijn luidruchtige dwaasheid of leedvermaak. Probeer alleen geen vijanden te hebben. Wees zachtmoedig en beschouw wat over uw foto’s gezegd en geschreven wordt nooit als een aanval maar als een onbedoeld nevenverschijnsel waarvan u eventueel iets kunt leren.

Kijk, de zon schijnt en mijn kinderen proberen over hun eigen schaduw te springen! Waarom doet u niet mee? Spring voorbij uzelf en de andere, juffrouw Fisher, daar ligt het ware kunstwerk…

Ik moet hier ophouden, er wordt aangebeld, binnenkort leggen we de vloer in mijn kamer, witte eik.

Hartelijke groet en veel energie,
Bart Koubaa

Gent, lente 2011

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog