Mails aan een jonge fotografe V

Onderwerp: de liefde is wat overblijft, niet wij…

Geachte juffrouw Fisher, beste Claire,

Vergeef me dat ik me zo onverholen over de dood heb uitgelaten; ik wist nog niet dat uw broer ging sterven. Niemand heeft er me iets over gezegd en mijn rug is een wrak. Ik heb kilo’s plaaster naar boven gezeuld voor de stukadoren die vandaag beginnen met het plakwerk. Ik had het natuurlijk kunnen weten door de groepsfoto op de dvd-box van het laatste seizoen. Daarop is uw broer niet meer te zien en iedereen, behalve u dan, is in rouwkleren gehuld. Het spijt me oprecht. Ik zal niet zeggen dat ik u begrijp, maar ik zal u ook niet met medelijden overstelpen. Medelijden is lijden en u weet hoe ik daarover denk.

Ach, hoe kon ik het ook weten? Vorige week hebben we naar de aflevering ‘Singing for our Lives’ van het laatste seizoen gekeken en daarin was uw broer nog springlevend. En vandaag, een aflevering later, is hij dood! Pas gisteren hebben we de aflevering gezien waarin hij sterft; zijn beeltenis trilde in onze ogen, liet los en stroomde over onze wangen. Het was zo pakkend… wat moet er nu met zijn dochtertje gebeuren en met het kindje in de buik van zijn vrouw? U weet het al vijf jaar, maar wij moeten de allerlaatste aflevering nog bekijken.

Na uw broers dood heb ik mezelf getroost met een heruitzending van een legendarische voetbalmatch van de Rode Duivels - dat is het Belgische team - tegen de Sovjet-Unie; een match uit 1986 tijdens het WK in Mexico die België heeft veranderd. Voor mijn vrouw wat aangeslagen naar bed ging, omhelsde ze me: ‘Wij gaan altijd goed voor elkaar zorgen, oké?’ Ik haalde een blikje bier uit de koelkast net op het moment dat de Belgen twee twee gelijk maakten… en maar dansen en springen en juichen met mijn hand voor de mond! Toen ik terug op de bank ging zitten en het blikje opentrok, barstte het bier als lava uit een vulkaan.

Maar hoe gaat het met u? Was dat een wilde hond die u achtervolgde toen u uw broers graf bezocht? Of een poema? Ik moest denken aan de hond van Céline; misschien was het uw broer die zijn eigen graf bewaakte en wilde zeggen dat het goed was, dat u hem met rust moest laten en verder moest gaan met uw leven. Een paar weken geleden hoorde ik hem alleszins ietwat gelaten tegen een vriend aan de bar zeggen: ‘Dit is alles wat we hebben,’ waarmee hij bedoelde dat je maar één keer leeft en er beter iets van kunt maken. Dat klinkt aannemelijk, maar het gaat uit van de gedachte dat we er op een dag niet meer zullen zijn. Wie echter niet uit het besef van sterfelijkheid handelt, maar uit een diep geloof in liefde zal zoveel meer uit het leven halen, beste Claire. De liefde is zo groot, groter dan wij zelf zijn, en laat ons zoveel meer verwezenlijken dan de gedachte dat wij hier maar tijdelijk rondlopen.

Heb lief, beste Claire, trap de spin niet dood, maar heb haar lief en kijk, kijk dan toch hoe ze een web voor u weeft!

Veel sterkte voor u en de familie en tot snel,

Bart K.

Gent, zomer 2011

PS: we hebben dit weekend gebarbecued bij mijn goede vriend Snoek; in bijlage de foto van een zwarte hond die ik tijdens het aperitief gemaakt heb.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog