Mails aan een jonge fotografe VII

Onderwerp: de vertroebelde blik

Beste Claire,

Ik heb je een paar dagen niets laten weten omdat mijn rug me parten speelt. Ik heb de nieuwe vloeren naar boven gebracht: dertig vierkante meter witte eik voor de schrijfkamer, twintig vierkante meter bamboe voor de badkamer eronder.

Je vergist je als je zegt dat iedereen fotograaf is. Niet iedereen die een eiken vloer legt is vloerenlegger, niet iedereen die kan schrijven is schrijver.

Een foto maken kan iedereen, daar is niets aan, maar op het juiste moment, het juiste onderwerp waarop en waarrond het juiste licht valt binnen het juiste kader vangen, is werk voor de fotograaf. En dat word je alleen maar door veel en veel en veel te fotograferen, door de koppelingen tussen je oog en je vinger waarmee je de ontspanner van je fototoestel indrukt in je hersenen te branden, waardoor je na een tijdje zult afdrukken voordat je effectief ziet wat er rondom je gebeurt. Denk niet na tijdens het fotograferen, of je bent verloren, zelfs als je een tros bananen in een studio fotografeert. Houd alleen je ogen open en kijk, het werkelijke inzicht ligt in een ogenblik, in een zestigste van een seconde!

Zolang je om je broer rouwt of ongelukkig bent, zullen je diepe reflexen beïnvloed worden, je blik zal vertroebelen… laat los, Claire, en kijk, het is vlak voor jou, nu en in de eeuwen der eeuwen!

Het spijt me maar ik moet hier en nu afronden, mijn vrouw heeft een kussen gevuld met kersenpitjes in de magnetron gestoken, warmte voor mijn rug, en ik hoor het belletje…

Tot snel en veel energie,

Bart,

Gent, zomer 2011

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog