Mails aan een jonge fotografe VIII

Onderwerp: Whitman

Beste Claire,

Je mail heeft me met enige vertraging bereikt, ik zit weer midden in mijn roman en de vloer van mijn schrijfkamer, en dan heb ik niets zinnigs te vertellen: ik heb me al dagen niet geschoren en mijn baard baart mij kopzorgen. ‘Schuurpapier,’ zegt mijn zoon als hij met zijn hand over mijn wangen gaat.

Vergeef me als ik mezelf tegenspreek, I am large. I contain multitudes, zoals Walt Whitman mooi tussen haakjes schrijft, maar hierboven, beste Claire, in mijn gereedschapskoffer zitten geen ronde haakjes om iets tussen te schrijven; meer dan wat spaties en een paar gedachtestrepen zonder gedachten vind ik niet. Ik begrijp mezelf niet eens: hoe kan ik een gedachte onder woorden brengen die er niet is?

Wel begrijp ik je twijfel, hij is de beste waakhond die er is, twijfel alleen niet of je een goede fotograaf bent. ‘Ben ik een goed mens?’ — dat is een andere vraag. Wie goed doet, goed ontmoet, beste Claire, scheur je foto’s zoals je als kind de magazines van je moeder scheurde! Gooi de snippers door je raam en vang ze op!

Kijk, beste Claire, wij vliegen als forellen in de lucht en drijven als de wolken in de rivier! We exist as we are, that is enough

Ik ga me scheren,

Bart

Gent, zomer 2011

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog