, 16 April 2015

Inleiding: Harm-Hendrik ten Napel, Nu ik jou, oké

2015-1

Het aprilnummer is onderweg. Wij leiden in. Word nu abonnee.

In de derde persoon een verhaal vertellen betekent: afstand. Maar ook weer niet. Soms betekent afstand in schrijven: toenadering. Juist door in een verhaal afstand te nemen van de karakters, van de tijd die geweest is en die nog moet komen, van de sociale context, komt bij de lezer heel geleidelijk het gevoel binnen dat de schrijver over wil brengen. Harm Hendrik ten Napel beheerst dat, zo laat hij zien in dit korte verhaal over een man die worstelt met intimiteit en seks. Al op het station is hij eigenlijk al thuis, bij zijn vriendin, in het straks. Hij projecteert zijn verlangens op een van de meisjes die bij het station mensen ondervragen, maar eigenlijk wil hij thuis zijn, bij haar. Iets doen, met haar.

Ten Napel speelt met die gedachten en verlangens. Heeft hij zich dit allemaal al voorgenomen? Dat is de vraag die bij de lezer opkomt, en daarna de vraag: Is het werkelijk zijn verlangen, en welke rol speelt zijn vriendin Anna? Is het niet eigenlijk haar verlangen? Harm Hendrik ten Napel (1991) groeide op in Friesland, volgde een bachelor wijsbegeerte in Groningen en rondt over een klein jaar in Nijmegen zijn master in dezelfde richting af. In 2013 publiceerde Lemniscaat zijn zeer korte verhalen als Ze vraagt: is dit je kamer. Harm werkt nu aan langer werk, en blogt over filosofie, literatuur en religie op harmhendriktennapel.nl.

Auteursportret © Nina Tulp

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog