, 09 Augustus 2017

Zomerkamp (5)

redactie-ervaringen van Revisor-auteurs

Het is vakantie, tijd voor een Zomerkamp waarin de Revisor aan haar auteurs vraagt om hun ervaringen wat betreft de redactie – een van onze speerpunten – te delen.
Vandaag deel 5: Marten Hoekstra.

Dit waren geen schokkend nieuwe inzichten, geen dingen die ik nog nooit had gehoord. Wel was al het commentaar van enorm hoog niveau, beter dan ik gewend was, en daar werd het verhaal - waar ik op voorhand content mee was - nog beter van.

1. 'Later maakt ze soep warm, smeert brood en vraagt hoe ik me voel "vandaag". Ik zeg dat ik niet weet hoe ik me voel, vandaag, en dat het tijd nodig heeft.'

Opmerking van Jan (of Thomas?): 'Heeft wel wat, dat "vandaag", want als vertelling kan het goed, het is echter wat somber en stuurs, maar ook vol twijfel.' Ik was me van dit effect niet zo bewust toen ik het schreef, ik was globaal op zoek naar een eigen toon voor het ik-personage (in wat hij zegt, en in hoe hij andermans woorden weergeeft).

Deze opmerking wees me erop dat iemands gemoedstoestand kan blijken uit één enkel woord op de juiste plaats. Het hielp me de vertelstem van het ik-personage uniformer, krachtiger te maken.

2. De alinea die begint met 'Na de lunch vertrek ik naar het stadion'

In de eerste versie raakte ik een beetje verward in de vele tijden. Ik wilde iets zeggen over het nu, over een jaar geleden, over een jaar geleden, de dag erna, over een jaar geleden maar dan twee weken later, over zes jaar geleden. Het was te veel. Ik had al behoorlijk wat tijd geïnvesteerd, alles wat ik kwijt wilde erin gezet en toen de complexe staat waarin de alinea verkeerde voor lief genomen, omdat ik dacht dat beter niet zou lukken.

Versimpeling maakte de alinea helder en krachtig en leerde dat ik niet voor lief moet nemen dat een alinea niet lekker loopt - ook als ik rationaliseer dat (ik) het niet beter kan.

3. Het slot.

Daan: 'Die laatste twee alinea's zouden wat mij betreft wat implicieter mogen, minder uitgespeld. Je weet het wel met dat jurkje, er speelt meer. Daar had het ook kunnen eindigen en dat had beter gejeukt.'
Jan: 'Slot kan inderdaad anders, een botter einde, misschien kan het eindigen bij "Ik ben zo bij je", dat is dreigender...'

Het slot vond ik zelf erg lekker gaan, ik had het vlot en breeduit geschreven. Te gemakkelijk nam ik aan dat het dus goed was. Per saldo: wantrouw het gevoel dat iets goed is als het 'zichzelf schrijft'.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog