Aankondiging met superlatieven

Schrijfdagboek uit de rivier

Na acht romans schreef Jan van Mersbergen een thriller. Voor Revisor hield hij bij hoe dat schrijven hem verging en laat hij de vorderingen van zijn tweede thriller zien in een nieuw schrijfdagboek.

Vandaag de elfde aflevering: aankondiging.

(Lees ook: Schrijfdagboek)

Voorjaar of najaar? Dat is een van de belangrijkste vragen die uitgeverijen aan schrijvers stellen. Heeft te maken met de planning en vooral met het aanbieden van boeken, die worden namelijk in die periodes verdeeld, waarbij de zomer ook nog een optie is, maar niemand wil met zijn boek in de zomer verschijnen.

Mijn nieuwe thriller staat gepland voor april 2018. Het boek is zo goed als af, na een paar versies en gedegen redactie. Wat al gauw vast stond: voorjaar 2018 zou het boek verschijnen. Die aanbiedingsbrochures, tegenwoordig vooral via internet verspreid op de websites van de uitgeverijen, worden al ruim daarvoor in elkaar gezet, dat geeft de uitgeverij de mogelijkheid de boeken aan de boekhandel aan te bieden. ‘Bestel nu’ staat er dan bij de dubbele pagina waarop een boek gepresenteerd wordt, voorzien van allerlei quotes en superlatieven. Deze maand was de brochure van mijn thriller-uitgeverij af. Hoewel ik die gewoon van het web kan plukken werd hij me ook toegestuurd.

Kortom: het boek – althans: de titel, het omslag, de flaptekst en overige info – staat vast en gaat de wereld in, ongeveer een half jaar voor het verschijnen.

‘Tweede ongemeen spannende thriller van veelgeprezen auteur Frederik Baas.’

Zo luidt de kop. Tijdens het schrijven heb ik nooit dit soort termen in mijn hoofd, ook niet ver weggestopt, maar toch is het fijn dat de verkoop ergens op een eerste recensie lijkt, en natuurlijk erg enthousiast. Geen betrouwbare recensie, dat begrijp ik ook wel, het is wel de eerste keer dat er iets in gedrukte definitieve vorm kenbaar gemaakt wordt.

‘Steengoede tweede thriller...’

Dat is ook een mooie, is opgenomen is een lijstje met wat er allemaal met dit boek gaat gebeuren: veel aandacht in de media, PODS-materiaal (wat is dat?), en zinnetjes over een eigen thrillerpubliek dat Frederik Baas verovert en de nieuwe dimensie die dezelfde Baas geeft aan Nederlandse suspense.

Als ik dat lees ben ik blij dat ik een pesudoniem heb gekozen. Niet omdat ik me verschuilen wil achter een thrillernaam, eerder omdat ik terughoudend ben in dit soort opmerkingen. Het boek moet dat laten zien, niet de aanbieding.

En toch, en toch, en toch kijk ik de afgelopen dagen regelmatig naar de dubbele pagina die ik uit de brochure van Ambo Anthos gescheurd heb.

‘Frederik Baas stormde in één klap de Nederlandse thrillerwereld binnen. Een aaneenschakeling van toprecensies volgde, met als hoogtepunt de vijf sterren in VN’s Detective & Thrillergids.’

Zo luidt de bio van Baas. Niks aan gelogen, al is dat ‘in één klap’ een typische aanbiedingsuitdrukking die voorbij gaat aan het werk dat in die eerste thriller gestoken is. Het gaat om ontvangst.

Er staat geen auteursfoto bij maar een afbeelding van een rood herfstblad op een houten vloer. Dat wordt het merk: blaadjes. Die steken heel rustig af tegen de superlatieven, sterren en andere lovende woorden die een schrijver, ook al publiceert hij onder pseudoniem, op deze termijn, maanden voor het verschijnen, zo onzeker makan dat hij hoopt dat deze aanbiedingsfolders gauw in stoffige kasten of bureaulades verdwijnen.

*

Aanvulling: de thriller verschijnt al eind maart.

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog