7. Mooie ogen

Jouw dromen tussen mijn dromen

Fiep van Bodegoms feuilleton 'Jouw dromen tussen mijn dromen' rolt door. Ze neemt ons mee naar een nabije toekomst waar mensen niet meer zijn wie ze lijken. Dat is niet erg, dat is gruwelijk, en mooi. Lees Van Bodegom! (En lees aflevering 1 en 2 en 3 en 4 en 5 en 6 ook op Revisor.nl.)

*

‘Het is jammer dat hartstochtelijke meisjes niet zo over mooie jongemannen mogen schrijven als zij waarschijnlijk heel goed zouden kunnen wanneer het hun was toegestaan. Daarom is de schoonheid van de man nog niet door de enige handen getekend die haar met ware hartstocht zouden kunnen tekenen.’ (Lichtenberg, Schrift A 1765-70, #130)

Wat is het dat je bijblijft nadat een persoon die je zo nabij is geweest dat je hem of haar nauwelijks nog kon zien weer een vreemde is geworden? Elke dag en nacht herinnerde mijn nieuwe metgezel me aan iets dat ik vergeten was en na nog één keer gezien te hebben definitief zou vervliegen.

Bij mijn ouders thuis lag er een sierpompoen op een tafeltje in de gang. De nog net niet uitgedroogde vrucht rook vreemd genoeg zuur en bitter-metalig als bloed. Ik zei tegen mijn vader, het ruikt naar vers bloed. Hij keek verbaasd aan. Hoe weet jij hoe bloed ruikt? En ik voelde plotseling een diepe genegenheid voor hem, hij die de volwassene was. Jaren geleden was ik voor het eerst ongesteld geworden, ik herinner me nog mijn verbazing toen het bloed op de badkamertegels druppelde. Meer zwart dan helderrood, zoals ik me tot dan toe bloed had voorgesteld.

Ik herinnerde me de blauwgroene ogen van een jongen die zo jong was dat hij zijn babyvet nog moest verliezen. Ik herinnerde me de vergeet-me-niet blauwe ogen van de eerste jongen die ik kuste. Hij had een beugel en hele droge lippen, elke kus had de smaak van ijzer.

Ik herinnerde me de slaapkamer van een geliefde met het bed aan de vensterbank van een laag raam en dat we in de zomer in het eerste ochtendlicht rookten in bed en in de tuin asten en het bijna voelde alsof je buiten lag, geborgen maar midden in de stad. Ik herinnerde me dat als ik hem pijpte ik het bloed onder zijn huid voelde ruizen en je de smaak van bloed dan bijna kan proeven door de dunne huid heen. Maar dat is bij iedereen zo.

‘Liefde is slechts liefde. Elke herfst is hetzelfde,’ schreef een Japanse edelman meer dan een millennium geleden aan zijn jaloerse maîtresse. Het schiet me steeds te binnen als ik aan voorbije liefdes denk. Het is niet bijzonder troostend, moet ik zeggen.

Ik herinnerde me, en het is alsof ik het me snel moet herinner nu ik al weet dat ik het ga vergeten, dat we een ijsje kochten laat op de avond. Het was een bloedhete dag en het koelde niet af nadat de zon onder was gegaan. Ik droeg de mouwloze zwarte zomerjurk waar hij van hield omdat je daarin zo mooi mijn puntige rechte schouders zag, zoals hij ze beschreef. Later zou hij zeggen dat, inderdaad, mijn schouders ook niet meer zo recht en puntig waren.

Ik herinnerde me de redeloze woede wanneer hij in slaap viel tijdens een nachtelijk gesprek, net wanneer ik opleefde en klaarwakker was. Het is zo’n diep gevoel van verlatenheid om wakker te zijn in het donker met een slapend persoon naast je.

Ik herinnerde me hoe het is onderdeel te zijn van een vanzelfsprekend heteroseksuele eenheid waarvan in ieder geval duidelijk is wat de regels zijn en wat er van het samenzijn verwacht wordt. Liefde en ruzie en zorg en aandacht en tederheid en gedeelde smart en al die dingen. Een eenheid, een beschaduwde plek onder een boom, achter een muur met de geur van leven en verroting. Droog en donker en veilig. Waar je samen kunt zijn zonder jezelf te hoeven beschermen. Die ruimte, het huis, de familie, waar je alleen kunt zijn zonder altijd in je eentje te zijn.

Het leven was ooit zo dagelijks. Hoe kun je dat vasthouden? Hoe het te herinneren? Ik vroeg me af of het in deze nieuwe wereld onkies, pervers misschien wel, was om mijn prooi zo te bezingen.

Beeld: Marcel Oosterwijk  / CC BY-SA 

Geen reacties

We willen u nog veel meer vragen, maar er in ieder geval zeker van zijn dat u een mens bent, een lezer, een schrijver, maar in ieder geval geen robot.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.
Omhoog