» ga terug naar de website
De Revisor
Van Miereveldstraat 1
1071 DW Amsterdam

info@revisor.nl literairetijdschriften.org

Deze week gelezen: Ivo Victoria, Peter Buwalda, Rudolf Vrba

De redactie sprak deze week bemoedigende woorden bij een boekpresentatie, las de lijvige tweede van Buwalda en pakte er een oorlogsboek bij dat soms op een Hollywoordfilm lijkt.

*

Thomas Heerma van Voss: Ivo Victoria, Alles is oké

Afgelopen dinsdag presenteerde Ivo Victoria zijn nieuwe boek Alles is oké. Ik mocht dat boek alvast lezen, een voorrecht want de boeken van Victoria zijn altijd de moeite waard. Min of meer per toeval las ik ze allemaal. Of, nou ja, toeval, ik bedoel eigenlijk: omvangrijke oeuvres of reeksen van iemands boektitels kunnen soms afschrikken, het werk van, zeg, Vestdijk trekt mij bij voorbaat al minder aan omdat het zo veel is, omdat ik denk: daar krijg ik niet direct vat op, daar zitten anderen meer in – als Ivo al vijf boeken had geschreven toen ik begon met lezen, had ik ze vermoedelijk niet allemaal ingehaald, maar nu groei ik als lezer min of meer mee met zijn werk, ik lees elk nieuw boek belangstellend, ook omdat hij steeds iets anders probeert. En daar veelal in slaagt. Ook bij zijn nieuwe Alles is oké. Goed. Waarom mocht ik dit boek alvast lezen? Omdat Ivo me vroeg daar iets over te zeggen. Hieronder de toespraak.

Read More

Uit eten met de familie

500 à 1.000 woorden

Vandaag een deel van een verhaal van Oscar Spaans dat HIER verder te lezen is.

*

‘Geloof mij nou,’ zegt oom Ton, die schuin tegenover mij aan tafel zit, ‘met die jongens hoef je echt geen medelijden te hebben. Het is een super-lucratieve business.’ Ik heb geen idee waar hij het over heeft, het gesprek is langs me heen gegaan omdat ik naar de andere gasten in het restaurant heb zitten kijken. Ik vraag me alleen maar af waarom hij zijn mededelingen zo vaak begint met een aanmoediging om hem te geloven.
Verder aan tafel zitten mijn oma, mijn tante, een paar nichtjes, nog een oom van wie ik niet zeker weet of het echt een oom is, en ik wacht tot iemand iets gaat zeggen, wat dan ook. Maar niemand schijnt er nog iets aan toe te willen voegen.

Read More

Reproductie (II)

Feuilleton

Vanaf nu iedere maandag: nieuw verhalend proza van Jori Stam. Vandaag deel 2 van zijn feuilleton getiteld Reproductie.

Marleen startte de auto.
Wat doe je? vroeg Ruben.

Misschien moet ik er gewoon nog een keer overheen rijden.
Ben je gek geworden? Wie weet wat je dat beest dan aandoet. Bovendien is de bumper flink beschadigd, ik weet niet of we überhaupt terug naar Nederland kunnen rijden.
Wat stel je dan voor? We staan hier nu al een half uur. Hier heb ik geen zin in. Marleen zette de motor af en stapte uit. Hij hoorde haar Jezus Christus zeggen toen ze bij de bumper de hinde zag liggen.

Read More

Deze week gelezen: Irma Maria Achten, Herman Van Goethem

Irma Maria Achten, Herman Van Goethem: de redactie las een debuut met een dwingende verhaallijn en een oorspronkelijke vertelstem en overtuigende, aangrijpende non-fictie over Antwerpen in de oorlog.

*

Jan van Mersbergen: Irma Maria Achten, Augustus

Augustus, het debuut van Irma Maria Achten, begint overdonderend met een erg slim opgebouwde actiescène waarin David, een jongen van zestien, een charismatische mooie Chileense vrouw ontmoet die veel ouder is dan hij. Nou ja, ontmoeten, het is een ongeluk.

Read More

Reproductie (I)

Feuilleton

Vanaf nu iedere maandag: nieuw verhalend proza van Jori Stam. Vandaag deel 1 van zijn feuilleton getiteld Reproductie.

De hinde leefde nog toen Ruben het dier inspecteerde. Ze lag een halve meter voor de bumper – in haar nek zat een opening waar rode bubbels uit op borrelden. Snelle ademhaling, half dichtgeslagen ogen alsof ze in een felle zon keek. Maar er was geen zon, het schemerde in de weilanden van Normandië.

Kijk maar niet, riep hij toen hij zag dat Marleen wilde uitstappen. Ik denk dat het beter is als je blijft zitten. 

Leeft-ie nog?
Het is een zij.
Hoe kun je dat zien?
Ze heeft geen gewei, antwoordde hij.
Hij knielde neer voor het dier en dacht na. Hoe hard zou Marleen gereden hebben – veertig, hooguit vijftig kilometer per uur? In het kortgewiekte graanveld stond een onbemande balenpers, dezelfde makelij waar twee van zijn ooms op reden, aan de horizon lag een dunne streep oranje licht. Hij had beter op moeten letten – Marleen had toen ze bij het restaurant wegreden nog gezegd hoe vermoeid ze was, het resultaat van lange dagen achter het stuur, kilometer na kilometer Frans landschap die hij naast haar aan zich voorbij zag glijden. Hij deed toen het gebeurde een spelletje op zijn mobiele telefoon – een wiskundige schuifpuzzel waarin blokjes met gelijke getallen (twee of vier) in elkaar geschoven moesten worden om een nieuw blokje met de som van de twee te laten verschijnen. Het doel was om 2048 te halen. Bij 512 hoorde hij een harde knal en werd hij tegen de gordel gedrukt. Gelukkig hadden ze behalve wat blauwe plekken allebei niets ernstigs opgelopen.

Read More

Deze week gelezen: Van de Vendel & Van der Linden, en Siebelink

Jeroen Siebelink, Edward van de Vendel & Martijn van der Linden: de redactie las een roman over de keuze tussen familie en idealen en een aanstekelijke bundel jeugdgedichten.

*

Jan van Mersbergen: Jeroen Siebelink, Pels

In Pels beschrijft Jeroen Siebelink een nieuwbouwwijk: ‘Daken als te kort geknipte pony’s.’ Dat zijn beelden die meer vertellen dan enkel hoe het huis eruit ziet, het zegt ook iets over de blik van de verteller die op deze stille zaterdagochtend door het dorp fietst. Een huis beschrijven en iets vertellen over de hoofdpersoon, dat maakt van schrijven beeldende kunst.

Read More

Deze week gelezen: Gardam, Van Essen & Pfeijffer

Jane Gardam, Thijs Lijster, Rob van Essen en Ilja Leonard Pfeijffer: de redactie kwam Damien Hirst tegen in een essaybundel en twee (drie!) romans en las een klein verhaal met een groot personage.

*

Daan Stoffelsen: Damien Hirst bij Rob van Essen, Ilja Leonard Pfeijffer, Niña Weijers en Thijs Lijster

'Hirsts schedel is minder eendimensionaal dan dat. Want de waarde van het materiaal wordt hier uitgespeeld tegen de vorm, de schedel, die [...] een van de belangrijkste emblemen vormde uit de barok [...]. Het besef van het vluchtige aardse leven, de vanitas, werd een dankbaar onderwerp voor schilders van de barok.'

Behalve de vele bezwaren tegen het binge boekenlezen dat ik voor de Bookspot Literatuurprijsjury moet doen, zijn er ook voordelen te bedenken. Een verhaal kan orde scheppen in de chaos die de werkelijkheid is, een heleboel verhalen kunnen een universum aan relaties creëren. Boeken rijmen.

Read More

I.M. Tom van Deel

Vandaag vernamen we dat Tom van Deel (1945-2019) 12 augustus overleden is. Van Deel was redacteur van De Revisor vanaf het eerste begin tot 1981. Tot in de jaren negentig bleef hij voor ons tijdschrift schrijven, als dichter en essayist - alle stukken zijn terug te vinden op DBNL.org. Tot 2008 recenseerde hij literatuur in het dagblad Trouw. Ook gaf hij jarenlang college over moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn bundel Achter de waterval werd in 1987 bekroond met de Jan Campertprijs. In 2016 verscheen bij Querido zijn laatste bundel, Herfsttijloos.

Read More